برآورد تبخیر-تعرق واقعی با استفاده از داده‌های سنجش از دور به‌منظور بهبود مدیریت آب - محدثه السادات فخار; عباس کاویانی (مدیریت آب و آبیاری)
کمی‌سازی مکانی ET واقعی برای مدیریت منابع آب و برنامه‌ریزی در مناطق خشک بسیار مهم است. در این پژوهش به بررسی و برآورد  تبخیر-تعرق براساس الگوریتمهای Py_SEBAL و METRIC، مدل WaPOR و محصول MOD16  طی سالهای 2021 و 2022 در دشت مغان واقع در استان اردبیل پرداخته شد. نتایج هر یک از مدلها با روش FAO-56 که یک روش استاندارد برای برآورد تبخیر-تعرق در مناطق مختلف است، مقایسه شد. نتایج نشان میدهد که الگوریتم Py_SEBAL با مقدار 97/0=R و (mm/month)88/1=RMSE بیش‌ترین میزان همبستگی را با مقدار FAO-56 دارد. سپس، الگوریتم METRIC با مقدار 89/0=R و (mm/month) 5/1=RMSE بیش‌ترین میزان همبستگی را داشته است. به‌منظور اعتبارسنجی دقیق‌تر عملکرد مدل‌های برآوردی در مناطق مختلف، از پایگاه WaPOR نیز استفاده شد. خروجیهای به‌دست‌آمده نشان میدهد که در بین اراضی تحت پوشش شبکه آبیاری الگوریتم Py_SEBAL با مقدار 77/0=R2 بیش‌ترین میزان همبستگی را با مقادیر حاصل از WaPOR دارد. بعد از Py_SEBAL، METRIC با مقدار 55/0=R2 همبستگی به نسبت مناسبی را دارد. با توجه به نقشه کاربری منطقه، بیش از 60 درصد اراضی این منطقه تحت پوشش شبکه آبیاری قرار دارند. ازآنجایی‌که Py_SEBAL در بررسیهای انجام‌شده بهترین نتیجه را برای بررسی در این اراضی داشته است، لذا به برآورد حجم میزان  تبخیر-تعرق در سطح کل منطقه پرداخته شد که نتایج حاصله نشان میدهد حجم میزان تبخیر-تعرق از سطح برابر از اراضی تحت پوشش شبکه آبیاری و اراضی دیم حدود 5/4 برابر در هر هکتار بیش‌تر است.