Ocena stężenia wybranych cząstek adhezyjnych (sICAM-1, sVCAM-1 i sP-selectin) u dzieci i młodzieży w chorobach gruczołu tarczowego - Artur Bossowski; Mirosława Urban; Anna Citko; Jadwiga Sobotko; Anna Bossowska (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Cząsteczki adhezyjne to związane z błoną komórkową glikoproteiny odpowiadające za przebieg interakcji międzykomórkowych.Ich obecność na śródbłonku naczyń gruczołu tarczowego oraz tyreocytach przyczynia się do napływu i adhezji limfocytów a w konsekwencji doprowadza do rozwoju procesu immunologicznego w chorobieGravesa-Basedowa. Celem pracy była ocena stężenia rozpuszczalnych form międzykomórkowej cząsteczki adhezyjnej (sICAM-1), naczyniowej cząsteczki adhezyjnej (sVCAM-1) oraz selektyny P (sP-selectin) w surowicy krwi u pacjentów w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa (GB) (n=44, średni wiek 14,8 lat), wolu guzkowym nietoksycznym (WGNT) (n=36, średni wiek 15,6 lat) oraz w grupie dzieci zdrowych (n=20, średni wiek 14,5). Ocenę poziomu hormonów tarczycy, cząsteczek adhezyjnych oraz przeciwciał antytyreoglobulinowych (ATG) i antytyreoperoksydazowych (anty-TPO) przeprowadzono za pomocą metody immunoenzymatycznej (ELISA) natomiast przeciwciał przeciw receptorowi TSH (TRAb) metodą radioreceptorową (RRA) z użyciem znakowanego radiojodem TSH (125I-TSH). W surowicy krwi pacjentów ze świeżą postacią nadczynności tarczycy wykazano istotnie statystycznie wyższe poziomy: sICAM-1, sVCAM-1 orazsP-selectin w porównaniu do grupy kontrolnej. Po 8 tyg. leczenia metizolem poziomy cząsteczek adhezyjnychobniżyły się, przy czym ich stężenia wykazywały nadal istotnie wyższe wartości: sICAM-1, sVCAM-1oraz sP-selectin w porównaniu do grupy dzieci zdrowych. W grupie dzieci z długotrwałą remisją klinicznobiochemiczną po 24 miesiącach leczenia metizolem uzyskano nadal znamiennie wyższy poziom sICAM-1,podobnie jak w wolu guzkowym w porównaniu z kontrolą, podczas gdy stężenie sVCAM-1 i sP-selectin powróciło do normy uzyskując wartości porównywalne do grupy dzieci z wolem guzkowym. U pacjentów ześwieżą chorobą Gravesa-Basedowa przeprowadzono analizę zależności poziomu cząsteczek adhezyjnychw odniesieniu do stężenia hormonów tarczycy oraz przeciwciał przeciwtarczycowych uzyskując dodatnią korelację pomiędzy sICAM-1, sVCAM-1 i sP-selectin a stężeniem FT3 (r=0,42, p<0,0,005, r=0,45, p<0,005;r=0,42, p<0,009) oraz FT4 (NS, r=0,39, p<0,013; r=0,46, p<0,003). Podobne korelacje stwierdzono także pomiędzy TPO-Abs, TG-Abs, TRAbs a sICAM-1 (r=0,51, p<0,001; r=0,40, p<0,013; r=0,41, p<0,014) oraz sVCAM-1 (r=0,49, p<0,002; r= 0,38, p<0,020 , r=0,52, p<0,002). W grupie dzieci z wolem guzkowym nietoksycznym nie obserwowano takich zależności. Podsumowując można stwierdzić, że uczestniczące w patogenezie choroby Gravesa-Basedowa przeciwciała przeciwtarczycowe doprowadzają do wzrostu stężenia cząsteczek adhezyjnych, które pośredniczą w napływie i adhezji limfocytów do tkanki gruczołu tarczowego.Ocena poziomu rozpuszczalnych form cząsteczek adhezyjnych w surowicy krwi u dzieci i młodzieży z nadczynnością tarczycy stanowi przydatne badanie umożliwiające kontrolę przebiegu aktywności procesu autoimmunologicznego.