سنتز سبز و بهینه‌سازی نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم توسط عصاره آلوئه‌ورا جهت کاربردهای زیست‌پزشکی - سهیل نظری‌مقدم; شیدا لباف; مریم کرباسی; مهسا محمدزاده (Journal of Advanced Materials in Engineering)
نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم به دلیل خواص زیست‌سازگاری، استحکام مکانیکی، خواص فتوکاتالیستی و مقرون‌به‌صرفه بودن برای کاربردهای زیستی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش، ابتدا سنتز سبز و بهینه‌سازی پارامترهای سنتز نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم به‌وسیله عصاره آلوئه‌ورا مورد بررسی قرار گرفت که پارامتر‌های سنتز شامل غلظت پیش‌ماده دی‌اکسیدتیتانیوم، حلال (آب دیونیزه) و عصاره آلوئه‌ورا می‌باشد. پس از انجام موفقیت‌آمیز سنتز نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم، به بررسی و مشخصه‌یابی آن‌ها توسط روش‌های مشخصه‌یابی پرداخته شد. بر روی نمونه‌های سنتزشده، پراش پرتو ایکس، طیف‌سنجی تبدیل فوریه فروسرخ، طیف‌سنجی فرابنفش-مرئی، پتانسیل-زتا، میکروسکوپ الکترونی روبشی و درنهایت آزمون تجزیه‌وتحلیل پراکندگی انرژی پرتو ایکس انجام شد. نتایج نشان داد که نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم سنتزشده در فاز کریستالی آناتاز تشکیل شده‌اند. همچنین طبق تصاویر میکروسکوپی الکترونی، اکثر نمونه‌های نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم سنتزشده، به شکل کروی و در اندازه 5 ± 31 نانومتر بودند. نتایج آزمون طیف‌سنجی فرابنفش-مرئی نشان داد تمامی نمونه‌ها در محدوده نور فرابنفش و مرئی جذب داشتند. پس از انجام آزمون‌های مشخصه‌یابی و بررسی نتایج آن، نمونه بهینه از نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم سنتزشده، انتخاب شد. در نهایت برای بررسی خواص زیستی نانوذرات بهینه دی‌اکسیدتیتانیوم، آزمون سمیّت سلولی با استفاده از سلول‌های فیبروبلاست (L929) به مدت 24 ساعت انجام شد. نتایج نشان داد که نانوذرات بهینه دی‌اکسیدتیتانیوم، سمیّت سلولی نداشته و برای کاربردهای زیستی مناسب است.