مکانیابی خدمات شهری در شهرهای جدید با به‌کارگیری سیستم اطلاعات جغرافیایی و منطق فازی (مطالعه موردی: محل دفن پسماند شهر جدید پردیس) - رومینا سیاح نیا (جغرافیا و مخاطرات محیطی)
یکی از اهداف عمده در برنامه‌ریزی و احداث شهرک‌های اقماری در اطراف کلان‌شهرها، جذب سرریز جمعیت است که تا حدودی می‌تواند بار سنگینِ تهدیدات محیط‌زیستی را در کلان‌شهرها تقلیل دهد. از طرفی عدم توجه به مکانیابی خدمات شهری و برنامه‌ریزی بدون ملاحظات محیط‌زیستی در این شهرهای جدید مصائبی را بر منطقه تحمیل خواهد کرد. با توجه به اهمیت موضوع، هدف این مطالعه مکانیابی محل دفن پسماند شهری در شهر جدید پردیس انتخاب شد. شهر جدید پردیس از شهرک‌های اقماری حاشیه کلانشهر تهران در فاصله 18 کیلومتری شرق تهران قرار دارد. در این مطالعه با استفاده از روش تصمیمگیری چندمعیاره و به‌کارگیری قابلیتهای سیستمهای اطلاعات جغرافیایی و فرایند تحلیل سلسله مراتبی است. معیارهای موردنظر در این مطالعه عبارتند از: فاصله از چاه‌های عمیق آب، شیب زمین، فاصله از شهر جدید پردیس، فاصله از آب‌های سطحی، فاصله از مراکز جمعیتی، فاصله از باغات، فاصله از زمین‌های کشاورزی و فاصله از جادههای دسترسی. در این پژوهش پس از تعیین ضریب اهمیت معیارها، تحلیلها بر طبق دو منطق بولین و فازی در محیط نرمافزار Arcgis10.5 انجام و زمین‌های مطلوب برای دفن پسماند شهری در جنوبشرقی شهر جدید پردیس مشخص گردید. نتایج این بررسی نشان میدهد که کمترین زمینهای ایجاد شده به لحاظ تعداد قطعات و مساحت آن‌ها در روش بولین و بیشترین آن در روش فازی است؛ زیرا در روش بولین انتخاب معیارها مطلق و قطعی بوده است؛ حال‌آنکه در روش فازی به طرق گوناگون میتوان در نتایج حاصل به نحوی تغییر ایجاد نمود که پاسخ‌های قابل‌قبول‌تری بدهد.