Klasik Türk Şiirinde Vuslat ve Firak Sembolü Olarak Hz. Yusuf Kıssası - Bahar Yılmaz (Mukaddime)

(untitled)
Klasik Türk şiirinin anlam dünyasında pek çok kavram, sembolik bir ifadeye bürünerek okuyucuya iletilmektedir. Şairin şiirsel düzlemde gönderme yaptığı hadiseyi yorumlayabilmek okuyucunun metni doğru anlamlandırmasında önem arz etmektedir. Kavuşma anlamına gelen vuslat ve ayrılık anlamına gelen firak, âşık ve sevgili eksenli oluşturulmuş olan klasik Türk şiirinde önemli kavramlar olarak okuyucunun karşısına çıkmaktadır. Klasik Türk şiirinde aşık, sevgiliden ayrıdır ve ona kavuşma hayalleri kurmaktadır. Klasik Türk şairleri; çeşitli olay, durum ya da hikâyelere göndermeler yaparak âşığın içinde bulunduğu sevda çıkmazını betimlemişlerdir. Telmih (hatırlatma) olarak bilinen bu sanat, çoğu zaman klasik Türk şiirinin zemininde kendini gösterebilmektedir. Klasik Türk şiir yapısıyla oluşturulmuş beyitlerde vuslat ve firakla ilgili gönderme yapılan önemli kıssalardan biri de Hz. Yusuf Kıssası’dır. Hz. Yusuf’un kuyuya atılışı, gömleğinin kardeşleri tarafından bir hayvanın kanına bulanması, Hz. Yusuf’un hasretiyle Hz. Yakup’un evinin hüzünler evine dönmesi ve gözlerine ak düşmesi, tüm bu çekilen sıkıntılardan sonra Hz. Yakup’un Hz. Yusuf’a kavuşması gibi söz konusu kıssada geçen pek çok hadiseyle klasik Türk şiiri okuyucusunun karşılaşması mümkündür. Bu çalışmada okuyucuya genel bir bilgi vermek amaçlı öncelikle Hz. Yusuf kıssasının özeti ve Kuran-ı Kerim’in Yusuf suresinden seçilmiş ayetler verilmiştir. Çalışmanın asıl konusu olan “Klasik Türk Şiirinde Vuslat ve Firak Sembolü Olarak Hz. Yusuf” başlıklı bölümde ise Hz. Yusuf kıssasıyla ilgili klasik Türk şiirinden seçilmiş örnek beyitler, vuslat ve firak bağlamında değerlendirilmiştir.