ARİSTOTELES'İN YER ANALİZİ - Musa Duman (Felsefe Dünyası)
Bu yazı Aristoteles’in yer kavramına ve bu kavramın onun fiziksel ve kozmolojik sistemiile ilişkisine dair bir tartışma sunmaktadır. Aristoteles’in yer düşüncesinde hayati noktaPlaton, pisagorcular ve atomcuların yaptığı yeri uzaya indirgeyen tüm soyut tasavvurlarakarşıt olarak ilk-elden dünya tecrübemize doğrudan cevap veriyor olmasıdır. İçkin birdüzen olarak Aristotelyen kozmos herşeyin kendi yerine sahip olduğu ya da kendi yerineyöneldiği bir konumlar sistemidir. Bu düzen şeylere kendi yerlerini tahsis eder, onları birbütün içinde konumlandırır, yer ise burada somut varlıklar için bir sınırlama ve belirlemeilkesi olarak işlev görür. Bu yer tasavvuru Platon, Öklid geometrisi, atomcular ve aynışekilde modern fizik tarafından tahayyül edilen ya da sayıltılanan homojen, belirsiz uzayaderin bir şekilde zıtlık teşkil eder. Hiyerarşik olarak düzenlenmiş, dahili olarak işleyen birkozmos dünyanın heterojen bir topografya, sıkı bir şekilde haritalanmış bir arazi olmasınıtalep eder. Böyle bir dünyada hareket de yere izafeten, yani, herşeyden önce, gaye-yönelimlibir süreç olarak düşünülmelidir.