„W filmie to nigdy nie wiadomo...” – Teresy Roszkowskiej bitwy o kadr - Joanna Stacewicz-Podlipska (Kwartalnik Filmowy)
Teresa Roszkowska (1904-1992), uzdolniona malarka i pierwsza polska kobieta scenograf, swoją przygodę z filmem rozpoczęła w 1938 r., debiutując jako kostiumograf w produkcji Józefa Lejtesa p.t. Kościuszko pod Racławicami. Z racji swych specyficznych predylekcji i jasno określonych upodobań szybko odnalazła na rynku kinematograficznym odpowiednią dla siebie niszę, specjalizując się w oprawach plastycznych do filmów kostiumowych oraz komedii muzycznych. W filmie, podobnie jak w teatrze, bardzo starannie dobierała repertuar i współpracowników, angażując się tylko w te przedsięwzięcia, które w pełni odpowiadały jej gustom i wymogom. Decydującym czynnikiem było tu głębokie, artystyczne porozumienie z reżyserem, które udało się osiągnąć Roszkowskiej jedynie z Józefem Lejtesem, Aleksandrem Fordem oraz Jerzym Zarzyckim. Ich wyczulenie na plastyczną stronę filmu i „malarskość” kadru oraz fachowe przygotowanie z zakresu historii sztuki pozwoliły na partnerski dialog i stworzenie trzech zgranych, twórczych tandemów.