نقد و بررسی کتاب جامعۀ مصرفی و شهر پسامدرن - سیاوش قلی پور; همایون مرادخانی (پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی)
کتاب جامعۀ مصرفی و شهر پسامدرن روایت شکل‌گیری جامعۀ مصرفی و تناقضات آن در بطن تحولات اخیر است. این اثر سعی دارد ازطریق دیدگاه اندیشمندانی چون باومن و بودریار نشان دهد که تلاش مدرنیته در نگه‌داشت کم‌یابی، قطعیت، و بیگانه‌هراسی ناکام ‌مانده و در پسامدرنیته این موارد به‌صورت هزینه‌گری، عدم قطعیت، و تسری پرسه‌زنی به کل جامعه، درمقام مصرف‌کننده، به مدار زندگی بازگشته‌اند؛ جامعه‌ای که ویژگی بارز آن اغواگری است و اگرچه افراد فکر می‌کنند که قدرت انتخاب و آزادی دارند، نوعی مشق بدنی خودراه‌بر را در پیش می‌گیرند که هدف آن متناسب‌ساختن بدن خویش با وعدۀ کالاهاست. به‌موازات تغییرات جامعۀ مصرفی، در فضای جهانی ـ محلی‌شدن نیز شاهد جای‌گزینی دولت ـ ملت‌ها با شهرها درجایگاه بازی‌گران اصلی هستیم. در این شهرها برخی افراد، گروه‌ها، و سازمان‌ها ابتکار عمل جهانی دارند و مکان و فضا را درمی‌نوردند، اما برخی دیگر مقهور مکان هستند و در فضاهای طردشده‌ای مانند دگرجاها سیر می‌کنند. شهر پسامدرن علی‌رغم فضاهای مصرفی و سلطۀ اخلاق مصرفی در آن هم‌چنان شهری افتراقی است. توجه بیش ‌از حد به جامعۀ مصرفی، وزن اندک مطالب مربوط به شهر پسامدرن، و توجه‌نکردن به ریخت‌زایی شهری ناشی از جامعۀ مصرفی ازجمله کاستی‌های کتاب هستند.