Kilka uwag o pijarskich muzykach z XVII i XVIII wieku: Stachowicz, Pasternacki, Szczawnicki, Caspar - Ryszard Mączyński (Muzyka)
Muzyka uprawiana przez zakon pijarów w Rzeczypospolitej Obojga Narodów rzadko dotąd stawała się przedmiotem badań. Zasadniczy zrąb wiedzy na ten temat od półwiecza opierał się na klasycznym już dziś artykule Kultura muzyczna u pijarów w XVII i XVIII wieku, autorstwa dwojga muzykologów Anny i Zygmunta Szweykowskich oraz pijara Jana Innocentego Buby. Z tym większym zainteresowaniem należy zatem powitać dwie w 2009 r. opublikowane książki tej właśnie problematyce poświęcone. Pierwsza jest obszerną monografią pióra Macieja Jochymczyka poświęconą życiu i twórczości – najwybitniejszego, jak się zdaje, kompozytora należącego do Szkół Pobożnych – Damiana Stachowicza. Druga ma charakter zupełnie odmienny, gdyż jest to opracowany przez Dariusza Smolarka katalog dzieł muzycznych zachowanych w archiwum w Modrej koło Bratysławy, a pochodzących z pijarskiego kolegium w Podolińcu.