Rozpuszczalna trombomodulina - marker uszkodzenia śródbłonka u dzieci i młodzieży z otyłością prostą - Mirosława Urban; Katarzyna Wojtkielewicz; Barbara Głowińska; Jadwiga Peczyńska (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Wstęp: Markerem uszkodzenia śródbłonka jest trombomodulina - glikoproteina przezbłonowa o właściwościach wazoprotekcyjnych, której zadaniem jest zmiana właściwości trombiny z pro- na przeciwzakrzepową. Trombina po połączeniu z TM staje się aktywatorem białka C, co z kolei doprowadza do degradacji aktywnego czynnika V i VIII. Cel pracy: Celem pracy była ocena stężenia sTM w surowicy krwi u dzieci i młodzieży z otyłością i próba udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy już w okresie dziecięcym, dochodzi do wzrostu stężenia sTM - jednego z biochemicznych markerów uszkodzenia śródbłonka. Materiał i metody: Badaniem objęto grupę 22 dzieci z otyłością prostą, w tym 11 dziewcząt oraz 11 chłopców, w wieku od 8,5 do 17,8 roku. Grupę kontrolną stanowiło 17 dzieci zdrowych w wieku od 12 do 17,9 roku z prawidłową masą ciała i nieobciążonych wywiadem rodzinnym dotyczącym występowania tradycyjnych czynników ryzyka miażdżycy. U wszystkich dzieci oznaczano stężenie sTM, cholesterolu całkowitego, jego frakcji LDL i HDL, oraz triacylogliceroli w surowicy. Zmierzono masę ciała oraz określono BMI. Z uwagi na wydalanie sTM przez nerki badano dodatkowo stężenie kreatyniny w surowicy oraz obliczano klirens kreatyniny. Wyniki: U dzieci z otyłością prostą wykazano znamienne statystycznie wyższe stężenie rozpuszczalnej frakcji trombomoduliny (sTM), w stosunku do dzieci i młodzieży z grupy kontrolnej. Stwierdzono u nich wyższe stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji LDL-cholesterolu oraz triacylogliceroli i znamiennie niższe stężenie HDL- cholesterolu. Wykazano dodatnią korelację sTM z wartością wskaźnika BMI. Nie znaleziono związku sTM z płcią i wiekiem. Wnioski: Podwyższone stężenie sTM w grupie dzieci z otyłością w porównaniu do dzieci zdrowych może sugerować niedomogę komórek śródbłonka, co skłania do podjęcia u nich działań profilaktycznych w celu zapobiegania ewentualnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym w III-IV dekadzie życia.