Apofasis, teurgi og kristologi<subtitle>Om delaktigheit i den ukjente Gud</subtitle> - Kjetil Kringlebotten (Teologisk Tidsskrift)
Eit sentralt trekk ved tradisjonell kristen teologi er at Gud «bur i eit lys dit ingen kan koma» (1 Tim 6,16), at han er ukjent i seg sjølv, sjølv om det også er i han at «vi lever og rører oss og er til» (Apg 17,28). Denne apofatiske eller negative tilnærminga er sentral for Paulus, og ho vart plukka opp av Psevdo-Dionysios Areopagitten, mest sannsynleg ein syrisk munk frå 500-tallet. Han tek utgangspunkt i paulinsk teologi, men nyttar seg av nyplatonsk filosofi, spesielt den teurgiske tradisjonen etter Jamblikos og Proklos, for å artikulere mennesket sitt forhold til Gud og grensene for kva vi kan seie om Gud, og korleis vi kan nærma oss han. Her blir hans teurgiske teologi drøfta, og det blir argumentert for at Areopagitten forankrar dette i ein apofatisk kristologi.