مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین
مقاله پژوهشی مقدمه: تمرینات ورزشی مختلفی برای کاهش عوارض ناشی از مصرف دکسوربیسین و دیگر داروهای شیمیدرمانی بر اندامهای سالم بدن مورد مطالعه قرار گرفتهاند؛ ولی تعداد محدودی از این مطالعات تأثیر برنامههای ورزشی مختلف را مورد مقایسه قرار داده است؛ بنابراین هدف از مطالعهی حاضر، مقایسهی دویدن و...
Saved in:
Main Authors: | , , , |
---|---|
Format: | Article |
Language: | fas |
Published: |
Isfahan University of Medical Sciences
2024-05-01
|
Series: | مجله دانشکده پزشکی اصفهان |
Subjects: | |
Online Access: | https://jims.mui.ac.ir/article_31228_727241a0592821035f64080f182aa731.pdf |
Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
_version_ | 1841545465317818368 |
---|---|
author | غلامحسن جعفرزاده آزاده زمانی بهبهانی مهدی یغمائی محمد صالحی ویسی |
author_facet | غلامحسن جعفرزاده آزاده زمانی بهبهانی مهدی یغمائی محمد صالحی ویسی |
author_sort | غلامحسن جعفرزاده |
collection | DOAJ |
description | مقاله پژوهشی
مقدمه: تمرینات ورزشی مختلفی برای کاهش عوارض ناشی از مصرف دکسوربیسین و دیگر داروهای شیمیدرمانی بر اندامهای سالم بدن مورد مطالعه قرار گرفتهاند؛ ولی تعداد محدودی از این مطالعات تأثیر برنامههای ورزشی مختلف را مورد مقایسه قرار داده است؛ بنابراین هدف از مطالعهی حاضر، مقایسهی دویدن و شنا کردن بر برخی آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی تحت القاء دکسوربیسین (Doxorubicin) DOX میباشد.
روشها: 36 ﺳﺮ ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﯾﯽ ﻧﺮ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺎ وزن 230 تا 280 گرم، بهطور ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻪ 6 ﮔﺮوه 6ﺗﺎﯾﯽ: شم استراحت (SH)، شم تردمیل (SHT)، شم شنا SHS))، دکسوربیسین استراحت (D)، دکسوربیسین تردمیل (DT)، دکسوربیسین شنا (DS) تقسیم شدند. گروههای ورزشی 5 جلسه در هفته و به مدت 6 هفته برنامهی تمرینی را انجام دادند. 24 ساعت پس از آخرین جلسهی تمرین، با سرنگ از بطن چپ حیوان خون دریافت شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل توصیفی و تحلیل واریانس یکطرفه ANOVA و آزمون تعقیبی Tukey در سطح معنیداری 0/05 استفاده شد.
یافتهها: تزریق DOX باعث افزایش معنیدار آنزیمهای ALP، SGPT و SGOT شد، فعالیتهای بدنی شنا و دویدن تأثیری در کاهش آنزیم ALP نداشت ولی باعث کاهش معنیدار آنزیمهای SGPT و SGOT شد. نتایج نشان داد اختلاف معنیداری بین میزان کاهش آنزیمهای گروههای دویدن و شنا مشاهده نشد.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر به نظر میرسد فعالیتهای ورزشی استقامتی، روش مناسبی برای کاهش سمیت کبدی ناشی از تزریق DOX در بیماران سرطانی بوده و هیچ کدام از تمرینات شنا و دویدن بر دیگری ارجحیت ندارند. |
format | Article |
id | doaj-art-d6542f84c0eb48798cad5c86b93dd9dc |
institution | Kabale University |
issn | 1027-7595 1735-854X |
language | fas |
publishDate | 2024-05-01 |
publisher | Isfahan University of Medical Sciences |
record_format | Article |
series | مجله دانشکده پزشکی اصفهان |
spelling | doaj-art-d6542f84c0eb48798cad5c86b93dd9dc2025-01-12T07:03:30ZfasIsfahan University of Medical Sciencesمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75951735-854X2024-05-014276224825510.48305/jims.v42.i762.024831228مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسینغلامحسن جعفرزاده0آزاده زمانی بهبهانی1مهدی یغمائی2محمد صالحی ویسی3عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، بهبهان، ایراندانشکدهی علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایراندانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، بهبهان، ایرانگروه آمار، دانشکدهی علوم داده و انرژی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایرانمقاله پژوهشی مقدمه: تمرینات ورزشی مختلفی برای کاهش عوارض ناشی از مصرف دکسوربیسین و دیگر داروهای شیمیدرمانی بر اندامهای سالم بدن مورد مطالعه قرار گرفتهاند؛ ولی تعداد محدودی از این مطالعات تأثیر برنامههای ورزشی مختلف را مورد مقایسه قرار داده است؛ بنابراین هدف از مطالعهی حاضر، مقایسهی دویدن و شنا کردن بر برخی آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی تحت القاء دکسوربیسین (Doxorubicin) DOX میباشد. روشها: 36 ﺳﺮ ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﯾﯽ ﻧﺮ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺎ وزن 230 تا 280 گرم، بهطور ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻪ 6 ﮔﺮوه 6ﺗﺎﯾﯽ: شم استراحت (SH)، شم تردمیل (SHT)، شم شنا SHS))، دکسوربیسین استراحت (D)، دکسوربیسین تردمیل (DT)، دکسوربیسین شنا (DS) تقسیم شدند. گروههای ورزشی 5 جلسه در هفته و به مدت 6 هفته برنامهی تمرینی را انجام دادند. 24 ساعت پس از آخرین جلسهی تمرین، با سرنگ از بطن چپ حیوان خون دریافت شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل توصیفی و تحلیل واریانس یکطرفه ANOVA و آزمون تعقیبی Tukey در سطح معنیداری 0/05 استفاده شد. یافتهها: تزریق DOX باعث افزایش معنیدار آنزیمهای ALP، SGPT و SGOT شد، فعالیتهای بدنی شنا و دویدن تأثیری در کاهش آنزیم ALP نداشت ولی باعث کاهش معنیدار آنزیمهای SGPT و SGOT شد. نتایج نشان داد اختلاف معنیداری بین میزان کاهش آنزیمهای گروههای دویدن و شنا مشاهده نشد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر به نظر میرسد فعالیتهای ورزشی استقامتی، روش مناسبی برای کاهش سمیت کبدی ناشی از تزریق DOX در بیماران سرطانی بوده و هیچ کدام از تمرینات شنا و دویدن بر دیگری ارجحیت ندارند.https://jims.mui.ac.ir/article_31228_727241a0592821035f64080f182aa731.pdfدویدنشنا کردنآنزیمهای کبدیموش صحراییدکسوربیسین |
spellingShingle | غلامحسن جعفرزاده آزاده زمانی بهبهانی مهدی یغمائی محمد صالحی ویسی مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین مجله دانشکده پزشکی اصفهان دویدن شنا کردن آنزیمهای کبدی موش صحرایی دکسوربیسین |
title | مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین |
title_full | مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین |
title_fullStr | مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین |
title_full_unstemmed | مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین |
title_short | مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین |
title_sort | مقایسهی اثر دو نوع تمرین دویدن و شنا کردن بر برخی از آنزیمهای کبدی موشهای صحرایی نر تحت القاء دکسوربیسین |
topic | دویدن شنا کردن آنزیمهای کبدی موش صحرایی دکسوربیسین |
url | https://jims.mui.ac.ir/article_31228_727241a0592821035f64080f182aa731.pdf |
work_keys_str_mv | AT gẖlạmḥsnjʿfrzạdh mqạyshyạtẖrdwnwʿtmryndwydnwsẖnạḵrdnbrbrkẖyạzậnzymhạyḵbdymwsẖhạyṣḥrạyynrtḥtạlqạʾdḵswrbysyn AT ậzạdhzmạnybhbhạny mqạyshyạtẖrdwnwʿtmryndwydnwsẖnạḵrdnbrbrkẖyạzậnzymhạyḵbdymwsẖhạyṣḥrạyynrtḥtạlqạʾdḵswrbysyn AT mhdyygẖmạỷy mqạyshyạtẖrdwnwʿtmryndwydnwsẖnạḵrdnbrbrkẖyạzậnzymhạyḵbdymwsẖhạyṣḥrạyynrtḥtạlqạʾdḵswrbysyn AT mḥmdṣạlḥywysy mqạyshyạtẖrdwnwʿtmryndwydnwsẖnạḵrdnbrbrkẖyạzậnzymhạyḵbdymwsẖhạyṣḥrạyynrtḥtạlqạʾdḵswrbysyn |