Teriparatidin ilaçlarla ilişkili çene osteonekrozu tedavisindeki etkinliği: hayvan çalışması - Cihan Topan; Erdem Kılıç; Eser Kılıç; Saim Özdamar; Emin Kaymak (Selcuk Dental Journal)
Amaç: Bu çalışmanın amacı, bifosfanat uygulamasını takiben diş çekimi sonrasında çene kemiklerinde oluşan osteonekrozun tedavisinde teriparatidin etkinliğinin deneysel olarak araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Wistar Albino ırkı 48 adet dişi rat rastgele 4 gruba ayrıldı: I-Kontrol grubu; II-Zoledronik asit (ZA); III-ZA ve teriparatid; IV-ZA ve antibiyotik. Osteonekroz oluşturmak için kontrol grubu dışındaki tüm gruplara 8 hafta boyunca zoledronik asit enjekte edildi. ZA enjeksiyonlarından bir hafta sonra tüm hayvanların alt çene sol azı dişleri çekildi ve çekim soketlerinde kemik defekti oluşturuldu. Bu işlemden sonra üçüncü gruptaki ratlara 2 ay boyunca subkutan olarak teriparatid, dördüncü gruptaki ratlara 2 hafta boyunca intraperitoneal antibiyotik enjekte edildi. Hayvanlar radyolojik, histolojik, biyokimyasal ve klinik değerlendirmeler için sakrifiye edildi.Bulgular: Teriparatid uygulamasının biyokimyasal ve radyolojik açıdan kemik iyileşmesine istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Teriparatidin, osteonekroz geliştikten sonra klinik olarak iyileşmeye tam anlamıyla olumlu etkisinin olmadığı ama oluşan osteonekroz tablosunun daha da ilerlemesini engellediği gözlenmiştir. Ayrıca, ilacın histolojik olarak yumuşak doku ve kemik dokusu iyileşmesinde olumlu etkilerinin olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Bifosfanat uygulamasını takiben diş çekimi işleminin osteonekroz gelişimine sebep olduğu gözlenmiştir. Ayrca, teriparatid uygulamasının bu lezyonların tedavisinde kısmen olumlu etkileri olduğu tespit edilmiştir. Bu tedavinin optimum doz ve süresinin belirlenmesi için geniş grupları içeren ileri deneysel ve klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.