تأثیر تمرین هوازی تداومی و تناوبی بر سطوح سرمی گالکتین 3 و مقاومت به انسولین در رت‌های صحرایی نژاد ویستار مبتلا به دیابت بارداری

مقاله پژوهشی مقدمه: دیابت بارداری (Gestational diabetes mellitus) GDM، یکی از شایع‌ترین بیماری‌های متابولیک در زنان باردار است. به نظر می‌رسد تشخیص زودهنگام آن تأثیر قابل توجهی بر رشد جنین، زایمان و دوره‌ی نوزادی دارد. هدف از این مطالعه، تأثیر تمرین هوازی تداومی و تناوبی بر سطوح سرمی گالکتین 3 و...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: احمد اربابی, مهدی مقرنسی, حامد فنایی, جواد نخزری خداخیر
Format: Article
Language:fas
Published: Isfahan University of Medical Sciences 2024-05-01
Series:مجله دانشکده پزشکی اصفهان
Subjects:
Online Access:https://jims.mui.ac.ir/article_31232_da32baf02c5538eeb734892bc4df05e5.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:مقاله پژوهشی مقدمه: دیابت بارداری (Gestational diabetes mellitus) GDM، یکی از شایع‌ترین بیماری‌های متابولیک در زنان باردار است. به نظر می‌رسد تشخیص زودهنگام آن تأثیر قابل توجهی بر رشد جنین، زایمان و دوره‌ی نوزادی دارد. هدف از این مطالعه، تأثیر تمرین هوازی تداومی و تناوبی بر سطوح سرمی گالکتین 3 و مقاومت به انسولین در رت‌های صحرایی مبتلا به دیابت بارداری بود. روش‌ها: 60 سر رت صحرایی ماده‌ی ویستار (با وزن 10 ± 220 گرم) به طور تصادفی در 6 گروه شاهد (Ctr)، گروه شاهد+تمرین هوازی تداومی (Ctr+CON)، گروه شاهد+تمرین هوازی تناوبی (Ctr+INT)، گروه دیابت بارداری (GDM)، گروه دیابت بارداری+تمرین هوازی تداومی (GDM+CON)، گروه دیابت بارداری+تمرین هوازی تناوبی (GDM+INT) قرار گرفتند. گروه‌های تمرین در دوران بارداری تحت تمرینات با تردمیل قرار گرفتند. سطوح مقاومت به انسولین و گالکتین 3 اندازه‌گیری شد. از آزمون آماری ANOVA یک راهه برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. یافته‌ها: غلظت گالکتین 3 سرم در گروه GDM به طور معنی‌داری بیشتر از گروه Ctr بود، از طرفی سطح گالکتین3 در گروه‌های GDM+CON و GDM+INT بطور معنی‌داری کمتر از گروه GDM بود. وزن گروه GDM بطور معنی‌داری بیشتر از گروه Ctr و گروه‌های تمرین در روز بیستم بارداری بود. سطوح مقاومت به انسولین در گروه‌های GDM+CON و GDM+INT بطور معنی‌داری کمتر از گروه GDM بود. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو نوع تمرین هوازی تداومی و تناوبی در بهبود دیابت بارداری مؤثر بودند، اما تفاوت معنی‌داری بین دو مدل تمرین وجود نداشت. علاوه بر این همبستگی مثبت و معنی‌داری بین گالکتین3 و GDM یافت شد که ممکن است به عنوان یک عامل بالقوه برای پیش‌بینی پیشرفت GDM استفاده شود.
ISSN:1027-7595
1735-854X