نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
کتاب سیاست نوشتار؛ پژوهشی در شعر و داستان معاصر هماکنون در بعضی دانشگاههای ایران منبع درسی است و برای درسهای جریانشناسی شعر معاصر ایران و جریانشناسی نثر معاصر ایران در دورة کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و درس جریانشناسی شعر معاصر فارسی مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات معاصر ف...
Saved in:
Main Authors: | , |
---|---|
Format: | Article |
Language: | fas |
Published: |
Institute for Humanities and Cultural Studies (IHCS)
2020-01-01
|
Series: | پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی |
Subjects: | |
Online Access: | https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4882_0229e400dabde5006e9348d9c64e7fb3.pdf |
Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
_version_ | 1841545460987199488 |
---|---|
author | عبدالرسول شاکری مسعود فرهمندفر |
author_facet | عبدالرسول شاکری مسعود فرهمندفر |
author_sort | عبدالرسول شاکری |
collection | DOAJ |
description | کتاب سیاست نوشتار؛ پژوهشی در شعر و داستان معاصر هماکنون در بعضی دانشگاههای ایران منبع درسی است و برای درسهای جریانشناسی شعر معاصر ایران و جریانشناسی نثر معاصر ایران در دورة کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و درس جریانشناسی شعر معاصر فارسی مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات معاصر فارسی تدریس میشود. در این مقاله، ضمن بررسی شکلی و محتوایی کتاب، به تحلیل نظریة نوینی پرداخته شده که نویسندة کتاب کوشیده است تا با تلفیق رویکردهای نظری معاصر غربی ازیکسو و عطف توجه به ویژگیهای بومی جامعه و ادبیات معاصر ایران ازسویدیگر رابطۀ متقابل سیاست، ادبیات معاصر، و ویژگیهای جامعۀ معاصر ایران را در مقولهبندی تازهای ارائه دهد و آنها را تحلیل و بررسی کند. تحلیلها نشان میدهد که سیاست نوشتار برای نخستینبار بهشیوهای نظاممند تأثیر ایدئولوژیهای معاصر در جنبشهای ادبی را نشان داده است. به این ترتیب، ادبیات قرن اخیر به چند جنبش تقسیم شده و هریک از این جنبشها بهمثابة اپیزودی درنظر گرفته شده است. بهبیاندیگر، ادبیات معاصر ایران «مجموعهای از جنبشهای ادبی اپیزودیک» نامیده شده و در این میان برای بازنمایی استعاری ایدئولوژی در بیان ادبی وجهی ویژه در نظر گرفته است. رویکرد نظری این کتاب بر این پیشفرض استوار شده که پارادایمهای ایدئولوژیک مهمترین عامل تعیینکننده در نگارش آثار ادبی صدسال اخیر در ایران بوده است. در مقالۀ پیشِِرو، ضمن مروری کوتاه بر تجربیات تاریخنگاری ادبیات فارسی در یکصدسال اخیر و همچنین اشاره به بعضی نظریههای تاریخ ادبیات نگاری در چند دهۀ اخیر در غرب، کتاب یادشده نقد میشود. درپایان، ارتباط و تناظر نظریۀ ارائهشده در کتاب، یعنی «جنبشهای ادبی اپیزودیک» با نظریۀ «ایران، جامعۀ کوتاهمدت»، در کانون توجه قرار میگیرد. |
format | Article |
id | doaj-art-c383bd19f00b42b79852063764eace7e |
institution | Kabale University |
issn | 2383-1650 |
language | fas |
publishDate | 2020-01-01 |
publisher | Institute for Humanities and Cultural Studies (IHCS) |
record_format | Article |
series | پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی |
spelling | doaj-art-c383bd19f00b42b79852063764eace7e2025-01-12T05:50:36ZfasInstitute for Humanities and Cultural Studies (IHCS)پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی2383-16502020-01-01191114115610.30465/crtls.2020.48824882نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتارعبدالرسول شاکری0مسعود فرهمندفر1استادیار ادبیات فارسی، پژوهشکدة توسعه و تحقیق علوم انسانی، سازمان سمتاستادیار ادبیات انگلیسی، دانشگاه علامه طباطبائیکتاب سیاست نوشتار؛ پژوهشی در شعر و داستان معاصر هماکنون در بعضی دانشگاههای ایران منبع درسی است و برای درسهای جریانشناسی شعر معاصر ایران و جریانشناسی نثر معاصر ایران در دورة کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و درس جریانشناسی شعر معاصر فارسی مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات معاصر فارسی تدریس میشود. در این مقاله، ضمن بررسی شکلی و محتوایی کتاب، به تحلیل نظریة نوینی پرداخته شده که نویسندة کتاب کوشیده است تا با تلفیق رویکردهای نظری معاصر غربی ازیکسو و عطف توجه به ویژگیهای بومی جامعه و ادبیات معاصر ایران ازسویدیگر رابطۀ متقابل سیاست، ادبیات معاصر، و ویژگیهای جامعۀ معاصر ایران را در مقولهبندی تازهای ارائه دهد و آنها را تحلیل و بررسی کند. تحلیلها نشان میدهد که سیاست نوشتار برای نخستینبار بهشیوهای نظاممند تأثیر ایدئولوژیهای معاصر در جنبشهای ادبی را نشان داده است. به این ترتیب، ادبیات قرن اخیر به چند جنبش تقسیم شده و هریک از این جنبشها بهمثابة اپیزودی درنظر گرفته شده است. بهبیاندیگر، ادبیات معاصر ایران «مجموعهای از جنبشهای ادبی اپیزودیک» نامیده شده و در این میان برای بازنمایی استعاری ایدئولوژی در بیان ادبی وجهی ویژه در نظر گرفته است. رویکرد نظری این کتاب بر این پیشفرض استوار شده که پارادایمهای ایدئولوژیک مهمترین عامل تعیینکننده در نگارش آثار ادبی صدسال اخیر در ایران بوده است. در مقالۀ پیشِِرو، ضمن مروری کوتاه بر تجربیات تاریخنگاری ادبیات فارسی در یکصدسال اخیر و همچنین اشاره به بعضی نظریههای تاریخ ادبیات نگاری در چند دهۀ اخیر در غرب، کتاب یادشده نقد میشود. درپایان، ارتباط و تناظر نظریۀ ارائهشده در کتاب، یعنی «جنبشهای ادبی اپیزودیک» با نظریۀ «ایران، جامعۀ کوتاهمدت»، در کانون توجه قرار میگیرد.https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4882_0229e400dabde5006e9348d9c64e7fb3.pdfسیاستادبیاتتاریخنگاری ادبیاتجنبش ادبی اپیزودیکجامعۀ کوتاهمدت |
spellingShingle | عبدالرسول شاکری مسعود فرهمندفر نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی سیاست ادبیات تاریخنگاری ادبیات جنبش ادبی اپیزودیک جامعۀ کوتاهمدت |
title | نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار |
title_full | نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار |
title_fullStr | نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار |
title_full_unstemmed | نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار |
title_short | نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار |
title_sort | نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات نقدی بر کتاب سیاست نوشتار |
topic | سیاست ادبیات تاریخنگاری ادبیات جنبش ادبی اپیزودیک جامعۀ کوتاهمدت |
url | https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4882_0229e400dabde5006e9348d9c64e7fb3.pdf |
work_keys_str_mv | AT ʿbdạlrswlsẖạḵry ngạhynwbhạrtbạṭsyạstwạdbyạtnqdybrḵtạbsyạstnwsẖtạr AT msʿwdfrhmndfr ngạhynwbhạrtbạṭsyạstwạdbyạtnqdybrḵtạbsyạstnwsẖtạr |