نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار

کتاب سیاست نوشتار؛ پژوهشی در شعر و داستان معاصر هم‌اکنون در بعضی دانشگاه‌های ایران منبع درسی است و برای درس‌های جریان‌شناسی شعر معاصر ایران و جریان‌شناسی نثر معاصر ایران در دورة کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و درس جریان‌شناسی شعر معاصر فارسی مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات معاصر ف...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: عبدالرسول شاکری, مسعود فرهمندفر
Format: Article
Language:fas
Published: Institute for Humanities and Cultural Studies (IHCS) 2020-01-01
Series:پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی
Subjects:
Online Access:https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4882_0229e400dabde5006e9348d9c64e7fb3.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1841545460987199488
author عبدالرسول شاکری
مسعود فرهمندفر
author_facet عبدالرسول شاکری
مسعود فرهمندفر
author_sort عبدالرسول شاکری
collection DOAJ
description کتاب سیاست نوشتار؛ پژوهشی در شعر و داستان معاصر هم‌اکنون در بعضی دانشگاه‌های ایران منبع درسی است و برای درس‌های جریان‌شناسی شعر معاصر ایران و جریان‌شناسی نثر معاصر ایران در دورة کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و درس جریان‌شناسی شعر معاصر فارسی مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات معاصر فارسی تدریس می‌شود. در این مقاله، ضمن بررسی شکلی و محتوایی کتاب، به تحلیل نظریة نوینی پرداخته شده که نویسندة کتاب کوشیده است تا با تلفیق رویکردهای نظری معاصر غربی از‌یک‌سو و عطف توجه به ویژگی‌های بومی جامعه و ادبیات معاصر ایران از‌سوی‌دیگر رابطۀ متقابل سیاست، ادبیات معاصر، و ویژگی‌های جامعۀ معاصر ایران را در مقوله‌بندی تازه‌ای ارائه دهد و آن‌ها را تحلیل و بررسی کند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که سیاست نوشتار برای نخستین‌بار به‌‌شیوه‌ای نظام‌مند تأثیر ایدئولوژی‌های معاصر در جنبش‌های ادبی را نشان داده است. به این ترتیب، ادبیات قرن اخیر به چند جنبش تقسیم شده و هریک از این جنبش‌ها به‌مثابة اپیزودی درنظر گرفته شده است. به‌بیان‌دیگر، ادبیات معاصر ایران «مجموعه‌ای از جنبش‌های ادبی اپیزودیک» نامیده شده و در این میان برای بازنمایی استعاری ایدئولوژی در بیان ادبی وجهی ویژه در نظر گرفته است. رویکرد نظری این کتاب بر این پیش‌فرض استوار شده که پارادایم‌های ایدئولوژیک مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده در نگارش آثار ادبی ‌صدسال اخیر در ایران بوده است. در مقالۀ پیشِِ‌رو، ضمن مروری کوتاه بر تجربیات تاریخ‌‌‌نگاری‌‌‌‌ ادبیات‌ فارسی در یک‌صدسال اخیر و هم‌چنین اشاره به بعضی نظریه‌های تاریخ‌ ادبیات ‌‌نگاری در چند دهۀ اخیر در غرب، کتاب یادشده نقد می‌شود. درپایان، ارتباط و تناظر نظریۀ ارائه‌شده در کتاب، یعنی «جنبش‌های ادبی اپیزودیک» با نظریۀ «ایران، جامعۀ کوتاه‌مدت»، در کانون توجه قرار می‌گیرد.
format Article
id doaj-art-c383bd19f00b42b79852063764eace7e
institution Kabale University
issn 2383-1650
language fas
publishDate 2020-01-01
publisher Institute for Humanities and Cultural Studies (IHCS)
record_format Article
series پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی
spelling doaj-art-c383bd19f00b42b79852063764eace7e2025-01-12T05:50:36ZfasInstitute for Humanities and Cultural Studies (IHCS)پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی2383-16502020-01-01191114115610.30465/crtls.2020.48824882نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتارعبدالرسول شاکری0مسعود فرهمندفر1استادیار ادبیات فارسی،‌ پژوهشکدة توسعه و تحقیق علوم‌ انسانی، سازمان‌‌ سمتاستادیار ادبیات‌ انگلیسی، دانشگاه‌ علامه‌ طباطبائیکتاب سیاست نوشتار؛ پژوهشی در شعر و داستان معاصر هم‌اکنون در بعضی دانشگاه‌های ایران منبع درسی است و برای درس‌های جریان‌شناسی شعر معاصر ایران و جریان‌شناسی نثر معاصر ایران در دورة کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و درس جریان‌شناسی شعر معاصر فارسی مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات معاصر فارسی تدریس می‌شود. در این مقاله، ضمن بررسی شکلی و محتوایی کتاب، به تحلیل نظریة نوینی پرداخته شده که نویسندة کتاب کوشیده است تا با تلفیق رویکردهای نظری معاصر غربی از‌یک‌سو و عطف توجه به ویژگی‌های بومی جامعه و ادبیات معاصر ایران از‌سوی‌دیگر رابطۀ متقابل سیاست، ادبیات معاصر، و ویژگی‌های جامعۀ معاصر ایران را در مقوله‌بندی تازه‌ای ارائه دهد و آن‌ها را تحلیل و بررسی کند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که سیاست نوشتار برای نخستین‌بار به‌‌شیوه‌ای نظام‌مند تأثیر ایدئولوژی‌های معاصر در جنبش‌های ادبی را نشان داده است. به این ترتیب، ادبیات قرن اخیر به چند جنبش تقسیم شده و هریک از این جنبش‌ها به‌مثابة اپیزودی درنظر گرفته شده است. به‌بیان‌دیگر، ادبیات معاصر ایران «مجموعه‌ای از جنبش‌های ادبی اپیزودیک» نامیده شده و در این میان برای بازنمایی استعاری ایدئولوژی در بیان ادبی وجهی ویژه در نظر گرفته است. رویکرد نظری این کتاب بر این پیش‌فرض استوار شده که پارادایم‌های ایدئولوژیک مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده در نگارش آثار ادبی ‌صدسال اخیر در ایران بوده است. در مقالۀ پیشِِ‌رو، ضمن مروری کوتاه بر تجربیات تاریخ‌‌‌نگاری‌‌‌‌ ادبیات‌ فارسی در یک‌صدسال اخیر و هم‌چنین اشاره به بعضی نظریه‌های تاریخ‌ ادبیات ‌‌نگاری در چند دهۀ اخیر در غرب، کتاب یادشده نقد می‌شود. درپایان، ارتباط و تناظر نظریۀ ارائه‌شده در کتاب، یعنی «جنبش‌های ادبی اپیزودیک» با نظریۀ «ایران، جامعۀ کوتاه‌مدت»، در کانون توجه قرار می‌گیرد.https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4882_0229e400dabde5006e9348d9c64e7fb3.pdfسیاستادبیاتتاریخ‌نگاری‌ ادبیاتجنبش ادبی اپیزودیکجامعۀ کوتاه‌مدت
spellingShingle عبدالرسول شاکری
مسعود فرهمندفر
نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی
سیاست
ادبیات
تاریخ‌نگاری‌ ادبیات
جنبش ادبی اپیزودیک
جامعۀ کوتاه‌مدت
title نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
title_full نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
title_fullStr نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
title_full_unstemmed نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
title_short نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات: نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
title_sort نگاهی نو به ارتباط سیاست و ادبیات نقدی بر کتاب سیاست نوشتار
topic سیاست
ادبیات
تاریخ‌نگاری‌ ادبیات
جنبش ادبی اپیزودیک
جامعۀ کوتاه‌مدت
url https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4882_0229e400dabde5006e9348d9c64e7fb3.pdf
work_keys_str_mv AT ʿbdạlrswlsẖạḵry ngạhynwbhạrtbạṭsyạstwạdbyạtnqdybrḵtạbsyạstnwsẖtạr
AT msʿwdfrhmndfr ngạhynwbhạrtbạṭsyạstwạdbyạtnqdybrḵtạbsyạstnwsẖtạr