مرور و تحلیل انتقادی کتاب «جهل مقدس: زمان دین بدون فرهنگ» - فاطمه سادات حسینی; علی اصغر اسلامی تنها; حسن روشن (Islām va ̒ulūm-i ijtimā̒ī)
هدف عمدۀ مقالۀ حاضر وارسی و ارزیابی نقادانۀ کتاب «جهل مقدس: زمان دین بدون فرهنگ» نوشته الیویه روآ (روی) یکی از پیروان جریان فکری جامعه‌شناختی اسلام‌گرایی است. پژوهش حاضر با استفاده از روش نقد روشمند شش مرحله‌ای (عابدی جعفری و دیگران، 1396) می‌کوشد ضمن بیان نقاط قوت و ضعف این اثر، این ایده اساسی نویسنده کتاب یعنی «گسست دین از فرهنگ» و مصادیق و تبیین‌های آن را به چالش کشد و با برشمردن موارد نقض، چهره حقیقی بنیادگرایی اسلامی را نشان دهد و از دگماتیسم مذهبی جلوگیری کند. یافته‌ها نشان می‌دهد این اثر باوجود برخی نقاط مثبت، نقاط ضعف متعددی دارد که ازآن‌میان ‌می‌توان به تلقی نادرست وی از همسان‌سازی دینی به‌ویژه درخصوص مذهب شیعه، ساده‌سازی تحلیل اسلام در اروپا و کشورهای مسلمان، غفلت از تمام جنبه‌های مثبت دین در تعامل با فرهنگ، بزرگنمایی نقش سکولاریزاسیون در جوامع دینی، توجیه‌ناپذیری ادعای جدایی دین از فرهنگ، و توجیه‌ناپذیری کالایی بودن دین و نشانه‌های دینی، و تحلیل نادرست از بنیادگرایی اسلامی و اسلام سیاسی اشاره کرد.