Drobne ssaki terenów podmiejskich Warszawy w pokarmie puszczyka Strix aluco - Jerzy Romanowski; Grzegorz Lesiński; Marta Bardzińska (Studia Ecologiae et Bioethicae)
Zbadano skład zgrupowania drobnych ssaków na 9 stanowiskach położonych w podmiejskiej, południowo-zachodniej strefie Warszawy. Na podstawie analizy wypluwek puszczyka Strix aluco stwierdzono łącznie 611 osobników reprezentujących 15 gatunków drobnych ssaków, głównie gryzoni. Do najliczniejszych gatunków należały: nornica ruda Myodes glareolus (63 osobniki), mysz polna Apodemus agrarius (56), mysz leśna Apodemus flavicollis (54), mysz domowa Mus musculus (48) i nornik zwyczajny Microtus arvalis (44). Stwierdzono gatunki rzadko łowione przez puszczyka: borowca wielkiego Nyctalus noctula i łasicę łaskę Mustela nivalis. W porównaniu do teriofauny Kampinoskiego Parku Narodowego, badane zgrupowanie drobnych ssaków cechuje zubożony skład gatunkowy. Jest ono nieco bardziej podobne do zgrupowań zasiedlających miejskie parki, niż do stwierdzonych w Chojnowskim Parku Krajobrazowym. Na terenie badań ponad 25% oznaczonych do gatunku ssaków stanowiły gryzonie charakterystyczne dla krajobrazu silnie przekształconego przez człowieka.