Glosa do wystawy „Czy czas istnieje? Prezentacja utworów filmowych i przestrzennych Piotra Kamlera” - Joanna Spalińska-Mazur (Kwartalnik Filmowy)
W najnowszej instalacji autor projektu powraca do stale nurtującego go problemu czasu. Daje nam możliwość przeżycia czasu sztuki w bezpośrednim doświadczeniu regularności linearnych serii (Telemann /2010/) i obiegów dynamicznie zmieniających się pod wpływem odmiennych bodźców (Continu-discontinu 2010 /2011/), odnosząc te „permanentne projekcje” do ruchu zamrożonego w utworach przestrzennych. Jest to oryginalna koncepcja powrotu do kontemplacji sztuki w analogii z muzyką. Kamler przezwycięża tutaj dawny pesymizm co do przyszłości medium animacji, znajdując nowe możliwości w korespondencji sztuk. Próbując odpowiedzieć na pytanie zadane w temacie wystawy, w pełni świadomie wkracza na teren muzyki, bowiem według niego czas daje się oswoić nie tyle (czy nie tylko) przez powtórzenie mitu początku (jak dowodził w Chronopolis /1977-1982/), ile przez paradoks muzyki.