بررسی و مقایسه مواد جهت استفاده در حفاظ سازی تشعشعی قطعات تجاری در ماموریت ماهواره LEO با استفاده از نرم افزار SPENVIS - زهرا بکایی; حمیده دانشور; سید امیرحسین فقهی; علی اصغر شکری (علوم، فناوری و کاربردهای فضایی)
آسیب‌های پرتویی اثرات مخربی بر قطعات الکترونیکی ماهواره‌ها دارند، به دلایل اقتصادی و وجود محدودیت‌های مختلف استفاده از قطعات تجاری در ماموریت‌های کوتاه مدت و ارتفاع کم رایج شده است. کارآمدترین روش محافظت در برابر تشعشعات، استفاده از حفاظ است. هدف از انجام این کار، بررسی بهینه حفاظ در ماموریت 3 ساله در مدار LEO با در نظرگیری مقاومت تشعشعی قطعات تجاری با استفاده از نرم-افزار SPENVIS و کدهای SHIELDOSE و MULASSIS است. نتایج محاسبات حاصل از نرم افزارهای PSTAR و ESTAR نشان می‌دهد در صورت استفاده از فلزات سنگین‌تر، محدوده انرژی ذرات برای توقف افزایش می‌یابد. نتایج حاصل از محاسبات نرم‌افزارهای SHIELDOSE، MULASSIS ،PSTAR و ESTAR نشان می‌دهد، که ضخامت چکالشی مواد مختلف جهت حفاظت تشعشعی قطعات تجاری، تفاوت زیادی با هم ندارد. هم‌چنین نتایج حاصل از نرم‌افزارهای SHIELDOSE، MULASSIS ،PSTAR و ESTAR نشان می-دهد مقدار کمینه لازم بر حسب ضخامت چگالشی جهت دست بابی به میزان تحمل تشعشعی قطعات تجاری، در هنگام استفاده از مواد مختلف تفاوت چندانی با هم ندارد.هم‌چنین نیاز به حفاظ‌سازی پیچیده‌ای نبوده و می توان از حفاظ‌های معمول نیز استفاده کرد. حداکثر مقدار ضخامت لازم برای تحمل تشعشعی قطعات تجاری به اندازه mm 5/0 از ترکیب آلومینیوم و تانتالیوم است. برای دست‌یابی به بهترین نتیجه با در نظرگیری بودجه جرمی، بهتر است از ماده پلی‌اتیلن استفاده شود. از نتایج محاسبات برای تغییر جایگشت‌های دو حفاظ آلومینیوم و پلی‌اتیلن می‌توان نتیجه گرفت که بهتر است لایه اول پلی‌اتیلن و بعدی آلومینیوم باشد.