تأثیر تمرین تناوبی پرشدت (HIIT) بر محتوای پروتئین‌ شبه داینامین 1 (DRP1) و آتروفی اپتیک 1 (OPA1) بطن چپ رت‌های نر سالمند - مهدی مارزلو; ندا آقایی بهمن‌بگلو; حامد علی زاده پهلوانی; حبیب اصغرپور (مجله دانشکده پزشکی اصفهان)
مقاله پژوهشیمقدمه: پیری همراه با ضعف تدریجی عملکرد قلب است که می‌تواند منجر به افزایش خطر بیماری‌های قلبی- عروقی شود. به نظر می‌رسد تمرین تناوبی پرشدت HIIT(High-intensity interval training)  به عنوان مداخله‌ی ورزشی قوی اثرات مفیدی بر عملکرد قلب و سلامت میتوکندری در گروه‌های سالمند دارد.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع تجربی است، که با 12 سر رت نر 20 ماهه از نژاد ویستار با میانگین وزنی 30 ± 400 گرم انجام شد. معیار ورود، رت‌های نر سالمند 20 ماه و بالاتر بودند که بطور تصادفی به دو گروه HIIT و شاهد (هر گروه 6 سر) تقسیم شدند. در حین انجام تحقیق، گروه شاهد فعالیتی نداشتند و گروه تمرین به مدت 8 هفته‌ و هر هفته 5 جلسه بر روی تردمیل دویدند. برنامه‌ی HIIT با وهله‌های پرشدت 85 تا 95 درصد سرعت بیشینه (متر بر دقیقه) و دوره‌های استراحت فعال با شدت 40 تا 55 درصد سرعت بیشینه (متر بر دقیقه) برای هر جلسه در هفته انجام شد. پس از 48 ساعت از آخرین جلسه تمرین، رت‌ها بی‌هوش شدند و با روش وسترن بلات متغیرهای DRP1 و OPA1 اندازه‌گیری شدند. داده‌ها از طریق آزمون آماری Shapiro-Wilk و  Independent Sample T-test تحلیل شدند و سطح معنی‌داری 0/05 ≥ P در نظر گرفته شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد، 8 هفته HIIT سبب افزایش معنی‌دار DRP1 (0/001 = P) در قلب رت‌های پیر شد در حالی که محتوای پروتئین OPA1 (0/09 = P) را تغییر معنی‌دار نداد.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد پروتکول HIIT می‌تواند کنترل کیفیت میتوکندری را در قلب رت‌های سالمند بهبود بخشد.