Weissmann i Truman Burbank – zniewoleni przez wytwory protagoniści filmów Jana Švankmajera i Petera Weira - Bogusław Zmudziński (Kwartalnik Filmowy)
Przedmiotem rozważań Zmudzińskiego jest filmowy obraz relacji między człowiekiem a jego otoczeniem, tym, co człowiek zastał i co na swój użytek przetworzył, czyli między ludzkim podmiotem a jego wytworami (produktami). Autor skupia się na biegunowo przeciwstawnych zjawiskach kulturowych: z jednej strony na twórczości surrealisty Jana Švankmajera, z drugiej na praktyce lokowania produktów w filmach fabularnych. Zagadnienie stosunku człowieka do jego wytworów, a także zwrotnego oddziaływania na niego sztucznego środowiska zostało zobrazowane przykładową analizą dwóch dzieł filmowych: Pikniku z Weissmannem Jana Švankmajera i Truman Show Petera Weira. Ich podmiotowymi bohaterami są tytułowi protagoniści, zaś ich antagonistami wytworzone przez człowieka przedmioty codziennego użytku, seryjne produkty rzemieślnicze i przemysłowe. Artyści w zupełnie odmiennych dziełach filmowych w zbieżny sposób diagnozują relację człowieka z wytworzonym przez niego otoczeniem. Porównanie filmów pozwala wyeksponować zwłaszcza rys wspólny obydwu podmiotowo-przedmiotowych sytuacji, które sprowadzają się do zniewolenia człowieka przez jego własne wytwory, co skutkuje zakwestionowaniem ludzkiej podmiotowości.