اثرات سطوح مختلف دانه کامل سویا برعملکرد گاوهای شیری هلشتاین شیرده در اوایل دوره شیردهی - حمید رضا علی پور; حمید امانلو (پژوهش در نشخوارکنندگان)
به منظور مقایسه اثرات سطوح مختلف دانه سویا برعملکرد گاوهای شیری هلشتاین شیرده در اوایل شیردهی،15رأس گاو چند بار زایش کرده با میانگین وزن 50±630کیلوگرم و روزهای شیردهی 40±50روز انتخاب و براساس فاصله از زایش به سه جیره آزمایشی(تیمارها) به طور تصادفی اختصاص یافتند. جیره ها کاملاً مخلوط شده و در حد اشتها تغذیه شدند. گاوها سه بار در روز دوشیده و تولید شیر روزانه ثبت و نمونه گیری شیر جهت تعیین ترکیبات به صورت هفتگی و نمونه گیری خون و مایع شکمبه در هفته پایانی انجام شد. میانگین ماده خشک مصرفی گاوها به طور معنی داری با افزایش سطح دانه سویا افزایش یافت(02/0=P). تولید شیر خام در جیره های حاوی صفر،5/7 و 15درصد دانه سویا به ترتیب9/29، 9/28و 7/28 و تولید شیر تصحیح شده براساس 4درصد چربی به ترتیب4/27، 2/29 و 7/28کیلوگرم در روز بود که اختلاف معنی داری نداشتند. درصد چربی، پروتئین، مواد جامد بدون چربی و کل مواد جامد شیرتحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت. میانگین تغییر وزن به ازای وزن بدن به ترتیب 2/0، 8/1 و2/4درصد بود که تفاوت معنی داری داشت. کل فعالیت جویدن به ازای کیلوگرم ماده خشک مصرفی در جیره حاوی 5/7درصد دانه سویا به طور معنی داری کاهش یافت. غلظت متابولیت های خون بجز گلوکز و فسفر در بین جیره ها اختلاف معنی داری نداشتند، با توجه به افزایش تغییر وزن بدن و بهبود امتیاز وضعیت بدنی در جیره های حاوی دانه سویا و همچنین مقدار انرژی مندرج در جداولNRC(2001،دانه سویا می تواند مشکل کمبود انرژی در گاوهای شیری شیرده را مرتفع سازد.