Öğretmen Adaylarının Özgeci Davranışları ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları Arasındaki İlişki - Kemal Oğuz Er; Tugay Aydemir (Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi)
Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının özgecilik düzeyleri, öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ve öğretme motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesinde 2019-2020 Bahar yarıyılında 3. ve 4. sınıflarda öğrenim gören 542 öğretmen adayı oluşturmuştur. Araştırma modeli olarak ilişkisel tarama modeli benimsenmiştir. Amaçlanan ilişkileri ortaya koymak amacıyla Ümmet, Ekşi ve Otrar (2013) tarafından doktora tezi kapsamında geliştirilen “Özgecilik Ölçeği”, Kauffman, Soylu ve Duke (2011) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlama çalışması Güzel-Candan ve Gencel (2015) tarafından gerçekleştirilen “Öğretme Motivasyonu Ölçeği” ve Üstüner (2006) tarafından geliştirilen “Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği” ile araştırmacı tarafından katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek için geliştirilen “Kişisel Bilgiler Anketi” kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan ölçeklerin geçerlikleri ve güvenirlikleri yapılan faktör ve güvenirlik analizleriyle ortaya konmuştur. Araştırma sonucunda öğretmen adaylarının özgecilik, öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ve öğretme motivasyonu düzeylerinin yüksek düzeye yakın olduğu görülmüştür. Araştırmada elde edilen diğer bulgulara göre, öğretmen adaylarının özgecilik düzeyleri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ve özgecilik düzeyleri ile öğretme motivasyonları arasında pozitif yönlü zayıf; öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ile öğretme motivasyonları arasında pozitif yönlü orta düzeyde ilişki tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra öğretmen adaylarının özgecilik düzeyleri ve demografik değişkenlerin; öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarına zayıf dereceli, öğretme motivasyonlarına ise çok zayıf dereceli etkisinin olduğu saptanmıştır