بررسی تأثیر سطوح مختلف شوری بر پرولین، رنگدانه‌های فتوسنتزی و رطوبت نسبی برگ گیاه دارویی بابونه آلمانی Matricaria chamomilla L.)) در محیط آبکشت - لیلا لطف الهی; حسین ترابی; حشمت امیدی (Pizhūhish/hā-yi tulīd-i giyāhī)
با توجه به گستردگی شوری در خاکهای ایران، تنشهای غیرزیستی از قبیل شوری، تهدیدی جدی برای تولیدات کشاورزی، عملکرد و مواد مؤثره‌ی گیاهان دارویی است. در این تحقیق تأثیر تنش شوری بر محتوای ترکیبات محلول، رطوبت نسبی برگ (RWC) و شاخص‌های بیوشیمیایی گیاه بابونه آلمانی Matricaria chamomilla L.)) مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه در قالب طرح پایه بلوکهای کاملاً تصادفی و با سه تکرار انجام گردید. از آنجایی که کنترل سطح شوری در خاک در طول مدت انجام آزمایش دشوار است، از محیط کشت هیدروپونیک برای انجام این تحقیق استفاده شده است. قابلیت هدایت الکتریکی(EC) سطوح شوری شامل: 2 (شاهد، چون محلول غذایی %50 هوگلند دارای EC حدود 2 است)، 4، 8، 12 و 16 دسی‎زیمنس بر متر و با استفاده از نمک کلرورسدیم انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش شوری، محتوای کلروفیل a، 9/29 درصد و به صورت معنی‌داری کاهش (01/0 P≤) یافت. مقدار کلروفیل کل نیز با افزایش شوری 2/30 درصد کاهش معنی‌دار (05/0 P≤) داشته است. با افزایش شوری، محتوای کلروفیل b، کارتنوئیدها و آنتوسیانین به ترتیب 7/39، 7/22، 1/11 درصد کاهش معنی‌داری (05/0 P≤) را نشان داد. اندازه‎گیری مقدار پرولین نشان دهنده‌ی افزایش معنی‌دار آن با افزایش شوری به میزان 5/79 درصد است. محتوای نسبی آب برگ نیز با افزایش شوری به میزان 1/20 درصد افزایش معنی‌داری داشت (01/0 P≤). بطور کلی تنش شوری فرآیندهای فیزیولوژیک و عملکردی بابونه را تحت تأثیر قرار داده و عملکرد مطلوب در شوری 2 دسی‌زیمنس بر متر بدست آمده است.