NİETZSCHE: ROMANTİZMİN MED-CEZİRİ - Erdal İsbir (Felsefe Dünyası)
Felsefe ve sanatı, didinen yaşamın birer ilacı olarak sunanNietzsche’nin felsefesi, hem bir hastalık hem de bir ilaçtır ama kesinlikleyaşımın akılcı bir sorgusu değildir. Romantizmin onun üzerindeki etkiside bu açıdan değerlendirilmelidir. Nietzsche’nin felsefi kötümserlikolarak ifade ettiği romantizm, yine de yaşamı didindiren güçtür. Bunedenle, Goethe gibi bir hastalık olarak gördüğü romantizmden kaçmayaçalışsa da Nietzsche, “yaşam”, “Apollon-Dionysos çatışması”, “sanatsalyaratıcılık”, “bengi dönüş” gibi fikirlerini ortaya koyarken erken Almanromantik düşünürleri andırmaktadır. Onun romantizmden kaçışı, yaşamınrasyonelliğinden bunalan her düşünürün gerçekleştirmek zorundaolduğu bir dönüştür. Bu dönüş, yaşamın irrasyonelliğinin romantikkeşfidir. İşte Nietzsche bunu ancak romantizmin kıyısında dolaşarakgerçekleştirmektedir.