NİETZSCHE’DE ESTETİK KURTULUŞ - Nil Avcı (Felsefe Dünyası)
Eğer var olmak zorunlu olarak acıyı beraberinde getiriyorsa, hiç var olmamış olmak yada yok olmak daha arzulanası değil midir? Nietzsche’nin bu soruya olumsuz cevap vermeçabası ilk metinlerindeki dünyanın kurtuluşu (Welt-Erlösung) ya da varoluşun haklılandırılması(Rechtfertigung des Daseins) düşüncesinden başlanarak son yıllarındaki yaşama“evet” deme ya da yaşamı olumlama (Bejahung des Lebens) çağrısına değin takip edilebilir.Bu çaba yaşamın ve yaşama içkin tüm acının yaşanmaya değer olduğunu gösterme, onuhiçliğin karşısında haklı çıkarma çabasıdır. Bu çalışmanın amacı Tragedyanın Doğuşu’nda(Die Geburt der Tragödie) Nietzsche’nin varoluşu savunmak için estetik deneyimi ve estetikdeğerleri nasıl kullandığını çözümlemektir. Bu amaç doğrultusunda eserin estetik kurtuluşkavramı üzerinden bir okuması sunulacaktır. Eserde varoluşun değeri meselesi birduygu meselesi olarak karşımıza çıkarken bu duyguyu yaşatacak olanın yalnızca estetikdeneyim olduğunu görürüz. Estetik deneyimin nesnel boyutunu, başka bir deyişle, neyindeneyimlendiğini anlayabilmek için ise Nietzsche’nin sanatçılar-metafiziği (Artisten-Metaphysik)olarak adlandırdığı metafizik kuramını incelememiz gerekecektir.