ÖLÜM KORKUSU KARŞISINDA FELSEFENİN TESELLİSİ: MARCUS TULLIUS CICERO VE EBÛ BEKR ER-RÂZÎ - Hasan Aydın (Felsefe Dünyası)
Bilindiği gibi insanı ilgilendiren en temel sorunlardan birisi ölüm korkusudur.Bu nedenle olsa gerek, geçmişte günümüze, farklı kültürel çevrelerde,dinlerin, teologların ve filozofların ölüm korkusunu yenmek için dinsel ya dafelsefî çözüm önerileri içeren kuramlar geliştirdikleri gözlenir. Özellikle felsefidüşünce içerisinde, Batı’da Sokrates, Platon, Epiküros, Cicero, Augustinus,Descartes Hedegger, Doğu’da ise, Kindi, Fârâbî, İhvân es-Sâfâ, Ebû Bekr er-Râzî, İbn Sînâ, Gazzâlî, Molla Sadra gibi filozofların ölüm ve ölüm korkususorununu özel olarak ele aldıkları, sorunu felsefî bir düzlemde tartıştıkları vehatta ölüm korkusunu yenme konusunda insanlar için felsefi çözümler ve tesellilergeliştirdikleri görülür. Felsefe tarihinde ileri sürülen bu felsefi çözümlereve tesellilere bakıldığında, iki temel yaklaşımla karşılaşıldığını söyleyebiliriz:Bir tarafta ölümle ruhun dağılıp yok olduğunu düşünen materyalistler, diğertarafta ise, ölümden sonra, bedenden bağımsız olarak ruhun yaşadığına inananidealistler yer alır. Kimi filozoflar, sözgelimi Cicero ve Ebû Bekr er-Râzî, hemidealist hem de materyalistlerin ölüm ve ölüm korkusuna yaklaşımlarını ele almakta,her iki grup için de, ölüm korkusunu yenme konusunda felsefi tesellilersunmaktadırlar. Her iki düşünürün soruna yaklaşımları irdelendiğinde oldukçabenzer söylemler geliştirdikleri gözlenir. İşte biz bu makalede, Cicero ve EbûBekr er-Râzî’nin ölüm korkusu sorununa yaklaşımlarını çözümlemeyi ve ikidüşünürün soruna yaklaşımlarındaki benzerlikleri göstermek amacıyla görüşlerinikarşılaştırmayı hedefliyoruz.