Stworzenie świata flory (Rdz 1,11-12) w egzegezie wybranych wczesnochrześcijańskich pisarzy greckich (do końca III wieku) - Piotr Szczur (Vox Patrum)
Celem badawczym artykułu jest przedstawienie i przeanalizowanie patrystycznej interpretacji stworzenia świata flory (Rdz 1,11-12), aby ukazać, jak pisarze wczesnochrześcijańscy rozumieli opis biblijny. Badania zostały ograniczone do pisarzy greckich działających do końca III w. Najpierw ukazano jak pisarze wczesnochrześcijańscy rozumieli przekaz biblijny na temat sześciu dni stworzenia. Następnie szczegółowo przeanalizowano wypowiedzi na temat biblijnego opisu stworzenia flory czterech pisarzy wczesnochrześcijańskich: Teofila Antiocheńskiego, anonimowego autora gnostyckiego traktatu De origine mundi, Orygenesa i Pseudo-Klemensa. Z analiz wynika, że myśliciele ci chcieli zaprezentować chrześcijańską wizję powstania świata. Podkreślali, że Bóg jest jedyną przyczyną sprawczą powstania świata, oraz że nadał stworzonemu światu określony kształt i cel istnienia. Cały świat został przez Boga powołany do istnienia ze względu na człowieka, aby ludzie mogli używać tego wszystkiego, co zostało stworzone oraz, aby mogli odczytać ślady obecności Boga w świecie. Myśliciele ci ukazywali bogactwo stworzonych przez Boga elementów świata flory, ich porządek, złożoność i piękno. W ich przekonaniu stworzony przez Boga świat flory jest pewnego rodzaju „pośrednikiem” w komunikacji między Bogiem a człowiekiem. Analizowane wypowiedzi myślicieli greckich wskazują na antropocentryczne ukierunkowanie ich rozważań na temat stworzenia świata, chociaż sam tekst biblijny ma charakter kosmocentryczny.