ÇİFTE CİNAYET: “TANRI’NIN ÖLÜMÜ”NDEN “İNSANIN ÖLÜMÜ”NE - Sever Işık (Felsefe Dünyası)
Foucault, Kelimeler ve Şeyler kitabını “insanın ölümü”nü ilan ederekbitirir ve Nietzsche’nin “Tanrı’nın ölümü” ile kastettiği şeyin, insanın ölümüolduğunu ifade eder. Foucault’ya göre Nietzsche’nin düşüncesinde “Tanrı’nın ölümü”, ‘metafiziğin sonu’ anlamına gelmektedir. Nietzsche, Tanrı’nın değil,modern bilimin epistemolojik öznesi olan insanın ölümünü ilan etmiştir; ki, buinsan, modern episteme içinde ortaya çıkmıştır. Batı düşüncesinde bilginin teolojidenkopuşu da Nietzsche ile başlamıştır. Metafiziğin sonu ile Batı bilgisinintemeli oluşturan özne ve bilinç özdeşleşmesi ortadan kalkmış, böylece antropolojikkarakterli düşünce son bulmuş ve kendisini Tanrı’nın yerine koyan hümanistözne de yok olmuştur. Tanrı’nın ve insanın ölümü düşüncesi postmoderndüşüncenin en önemli yapı taşlarındandır.