بررسی امکان کنترل بیولوژیکی بیماری پوسیدگی ریشه لوبیا با استفاده از موتانت‌های غیربیماری‌زای جدایه Fusarium solani f.sp. phaseoli (Pizhūhish/hā-yi tulīd-i giyāhī)
در سال‌های 1384 و 1385 گیاهانی با علایم پوسیدگی ریشه و طوقه از 48 مزرعه مختلف لوبیا واقع در استان‌های خوزستان و مرکزی جمع‌آوری شدند. با به‌کارگیری آغازگرهای اختصاصی (FsphR و FsphF) تشخیص Fusarium solani f.sp. phaseoli، تعداد 3 جدایه به‌عنوان فرم مخصوص لوبیا مورد تأیید قرار گرفت. سوسپانسیون اسپور یکی از این سه جدایه (با استفاده از دستگاه گاماسل با چشمه کبالت 60 اکتیویته 2500 کوری و نرخ دز 38/0 گری در ثانیه) در محدوده دز 130 گری با اشعه گاما مورد پرتوتابی قرار گرفت. مقایسه مولکولی موتانت‌های غیربیماری‌زا و جدایه مادری با استفاده از 10 آغازگر تصادفی نشان داد که موتانت‌های غیربیماری‌زایM22  و M23 به‌ترتیب 73 و50 درصد با جدایه مادری Kh12 تشابه دارند. این نتایج نشان می‌دهد که غیربیماری‌زا شدن موتانت‌‌های بیماری‌زا ناشی از تغییرات ژنتیکی در آنها می‌باشد. این اولین گام جهت القای موتاسیون و تعیین موتانت‌های غیربیماری‌زایی است که انتظار می‌رود برای کنترل بیولوژیکی این بیماری مهم لوبیا مورد استفاده قرار گیرند.