Şȋa’da İmamlara Atfedilen Tıbbın Kaynakları ve Sünnȋ Anlayışla Mukayesesi - İbrahim Kutluay (Siyer Araştırmaları Dergisi)

(untitled)
Şȋa’da imamların tıbbı, tıbb-ı nebevȋnin bir devamı olarak değerlendirilmekte ve imamların tıbbȋ bilgilerinin kaynağı, bunları vahy-i gayr-i metlüv kanalıyla alan Hz. Peygamber’e ve onun vȃrisi olan imamlara dayandırılmaktadır. Bu bilgiler ise peygamberlere Cebrȃil vasıtasıyla Allah’tan gelmektedir. Ehl-i sünnet’e göre tıbb-ı nebevȋ, Hz. Peygamber’e mahsustur. İsnȃaşeriyye’de ise tıbb-ı nebevȋyi de içine alacak şekilde tıbb-ı eimmeden söz edilmekte olup bu, Resȗl-i Ekrem’e ilave olarak on iki imama ya da daha geniş mȃnada Hz. Peygamber’in kızı Fȃtıma’ın da ilave edilmesiyle on dört masuma atfedilmektedir. Bu konuda İsnȃaşerȋ ȃlimler tarafından Tıbbü’l- eimme, Tıbbü Caʻferi’s-Sȃdık, Tıbbü’r-Rızȃ gibi adlarla müstakil kitaplar telif edildiği gibi Şȋa hadis kaynaklarında dağınık vaziyette, imamlara atfedilen tıbbȋ tavsiyelere, ilaçlara ve tedavi usullerine dair rivayetler de yer almaktadır.Bu çalışmamızın temel amacı, Şȋa hadis kaynaklarında dağınık vaziyette, Tıbbü’l- eimme adıyla ya da Tıbbü Caʻferi’s-Sȃdık, Tıbbü İmam er-Rızȃ gibi belli bir imamın tıbbına yönelik telif ve tasnif edilen kitaplardaki rivayet ve bilgilerden hareketle imamların tıbbının temel özelliklerini ana hatlarıyla ortaya koymak ve bunları tıbb-ı nebevȋye dair Ehl-i sünnet kaynaklarındaki rivayetlerle mukayese ederek bir sonuca gitmektir. Metot olarak Şȋa hadis kaynaklardaki rivayetler taranacak, ayrıca imamların tıbbına dair Şiȋ ȃlimler tarafından kaleme alınan çalışmalarda yer verilen ahbȃr değerlendirilecektir. Bu bilgilerin modern tıpla ne ölçüde örtüştüğü ya da ilmȋ değeri ve geçerliliği başka çalışmaların konusu olup araştırmamızın kapsamı dışında tutulacaktır.