İLKÖĞRETİM BİRİNCİ KADEMEDE YABANCI DİL ÖĞRETİMİ VE SINIF ÖĞRETMENLERİ - Mustafa ŞEVİK (Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi)
Türkiye‟de 1997 yılında ilköğretim okullarının 4. ve 5. sınıflarında yabancı dil olarak İngilizce öğretimi başlatılmıştır. Prensipte bu dersleri İngilizce öğretmenlerinin yürütmesine karar verilmiş olsa da, sayısal yetersizlik nedeniyle, kimi zaman farklı alan öğretmenlerinin ve sınıf öğretmenlerinin bu sorumluluğu üstlendikleri görülmektedir. Bu durum, karmaşık uygulamalara neden olarak İngilizce öğretiminin başarısında temel bir sorun yaratmaktadır. Bu makalede 4. ve 5. sınıf İngilizce öğretiminin sınıf öğretmenleri tarafından yürütülmesi durumunda, bu sorunun ortadan kalkabileceği önerilmektedir Bu bağlamda İngilizce öğretmenleri ile sınıf öğretmenlerinin avantaj ve dezavantajları “Tarama Modeli” kullanılarak irdelenmektedir. İngilizce öğretmenlerinin en belirgin avantajı dil bilgilerinin uzman seviyesinde olmasından kaynaklanmaktadır. Sınıf öğretmenlerinin en belirgin avantajı ise ilköğretim pedagojik bilgi ve deneyimlerinin yanı sıra öğrencilerle olan sıkı ilişkilerinin yarattığı fırsatlardır. Sınıf öğretmenlerinin, bu doğrultuda ihtiyaç duyacakları bilgi ve becerilerin ilköğretim okulu 4. ve 5. sınıf İngilizce öğretim programı ile sınırlandırılması halinde kısa sürede etkili sonuçlar elde edilebilir. Türkiye‟de halen görev yapmakta olan sınıf öğretmenlerinin büyük bir çoğunluğunun –düşük seviyelerde bile olsa- İngilizce biliyor olmaları faydalanılması gereken önemli bir kaynaktır. Çoğu Avrupa ülkesinde olduğu gibi, Türkiye‟de de ilköğretim okulu birinci kademe yabancı dil öğretiminde sınıf öğretmenleri, ihtiyaç halinde, görev alabilmeli ve bu doğrultuda yapılacak olan bilimsel araştırmalar hız kazanmalıdır.