SOSYO-EPİSTEMİK BİR ARGÜMAN OLARAK DİJİTAL ESTETİK ŞİDDET - Mehmet Nuri Demir (Felsefe Dünyası)
Bu metnin birinci bölümünde sosyal epistemik bir argümanın olabilirliği bağlamında estetikleştirilmiş dijital şiddetin sosyo-epistemik boyutu ele alınacaktır. Algı yönetimlerinden bilinçsiz tüketime doğru gelişen serüvenin, kitle iletişimsel bir baskı ile davranışların komuta ve kontrolüne doğru evrildiğinin betimlenmesi yapılacaktır. Genel olarak kitle iletişim araçlarının, özelde ise internet ve sosyal medyanın bilginin toplumsallaştırılması ve kurumsallaştırılmasındaki rolü bu yazıyla ilgili olduğu kadarıyla ele alınmaya çalışılacaktır. Bu metinde en fazla sosyal bir platform olan dijitalin estetikleştirilmiş zorbalığı ele alınacaktır. Ancak algılatılan resmin içerisinde dijital estetik kıvamında sunulan enformasyon, politik ve genişlemeci bir sosyo-epistemik alan (çevre/mahal) kullanılarak sunulmya çalışılır. Kitle iletişim araçlarının tablosuna sığdırılan bütün enformatik görüntü ve mesajlar, şiddetin en şeffaf ve estetik boyutlarıyla sunulur. Bilgi ya dijital platform veya mahallerde sosyal yönüyle yapılandırılmaya çalışılır ya da bu başarılamazsa, kite iletişimin estetik ekipmanları kullanılarak söylemsel, imgesel ya da simgesel her türlü şiddet kullanılarak dayatılır. Bu yazının ikinci bölümünde, günümüzün trendine uygun olarak, estetik bir biçimde dijitalize edilmiş kitle iletişim araçlarının, insanın zihniyet yapısı, fikir hürriyeti, tüketim alışkanlıkları, genel olarak anlam atmosferi üzerinde oluşturmuş olduğu olumsuz etki ve beraberinde gelen tahribatın “dijital estetik şiddet” boyutu ele alınacaktır. Şiddeti maddi ve soyut şiddet olarak iki türlü düşünürsek; dijital şiddet, soyut şiddetin sahnede görünür kılınmış en transparan veya şeffaf halidir. Sosyo-epistemik inşa ve bunun dijital estetik araçlarla gerçekleştirilmesinin imkânı daha çok estetik şiddet yönüyle verilmeye çalışılacaktır