MUTLULUĞUN İMKÂNI PROBLEMİ - Alper Korkmaz (Felsefe Dünyası)
Antikçağdan Kant’a kadar, genelde ahlak, mutluluk kavramına dayandırılmıştır. Buna göre, insan davranışlarının nihai hedefi mutlu olmaktır. Fakat mutluluktan değişik şeyler anlaşılmıştır. Örneğin ona haz, erdem, bilgelik, zenginlik, halinden memnun olmak vs. denmiştir. Mutluluğun ne olduğunda anlaşma sağlanamamasından hareketle Kant, ahlakın, mutluluk kavramına dayandırılamayacağını savunmuştur. Ona da bazı eleştiriler yöneltilmiştir. Böylece anlaşılıyor ki, mutluluk kavramı halen tartışmaya açık, üzerinde konuşulacak bir kavramdır. Öte yandan, çoğu insan, mutluluğu haz almak sayar. Haz almak, isteklerin tatminidir. Öyleyse, insanlar, isteklerini tatmin ederek mutlu olmaya çalışıyorlardır. Fakat tatmin edilmemiş istekler hep kalacağından, bu yoldan mutlu olunamaz. Ama eğer cennet varsa, her isteğine ulaşma yoluyla mutluluk, orada olanaklıdır. Ama bazı filozofların buna da itirazı vardır. Onlara göre insan öyle bir doğadadır ki, cennette bile mutlu olamaz. Bu sorunaysa çözüm dinden gelir