خوانش ریالیستیِ مجموعه‌داستان کوتاهِ «گرگ‌ها و ده‌کده» - غلام رسول رحمانی (غالب)
در مورد داستان و داستان‌‌نویسی، کارهای زیادی در افغانستان صورت نگرفته و در محافل و دانش‌گاه‌ها، کم‌تر به این بخش از ادبیات ما پرداخته شده و همین امر، سبب گردیده است که رشدِ‌ داستان‌نویسی در کشور، پایین باشد؛ به هرحال، داستان‌نویسان، در کنار شاعران،‌ آثاری با میزانِ موفقیت خوب و گاهی کم، کار خود را انجام داده‌اند؛ از آن‌جمله،‌ حسین فخری‌است که از سال ۱۳۵۴، با داستانِ‌ کوتاهِ «مهمان کوچک»، در ردۀ داستان‌نویسان قرار گرفت. از او داستان‌های کوتاه، رمان و سفرنامه‌هایی منتشر شده است. از این میان، «گرگ‌ها و دِه‌کده»، مجموعه‌داستان کوتاهی‌است، که قابلیت خوانش ریالیستی آن فراهم بود؛ لذا، این تحقیق، باهدف خوانش ریالیستی این مجموعه و پاسخ‌یابی به میزانِ موفقیتِ این داستان‌نویس و چه‌گونه‌گی محتوا و ساختار آن شکل گرفته است. محدودۀ این پژوهش، مجموعه داستان «گرگ‌ها و ده‌کده» بوده است، که از مبانی نظری مکتب ریالیزم سود جُسته شده است. داده‌ها، به‌شیوۀ تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته و یافته‌ها به‌گونۀ کیفی بیان شده است. یافته‌های پژوهش، بیان‌گر این هستند که: به استثنای سه داستان، هشت داستانِ دیگر این مجموعه، داستان‌های ریالیستی است، که روایت‌گر زنده‌گی جامعۀ سطح پایین و متوسط است. شخصیت‌ها به‌گونۀ کامل،‌ نمایندۀ طبقۀ اجتماعی شان هستند، صحنه‌پردازی‌ها، ساده و عام‌فهم است، زبان و لحن، معیاری و عامیانه است، و داستان‌ها به شیوۀ دانای کل و اول‌شخص روایت گردیده‌اند.