تبیین رابطه سبک‌های رهبری مدیران و سلامت سازمانی(مورد مطالعه: شهرداری رشت) - مهرداد گودرزوند چگینی; ثمین یوسفی (پژوهش‌های روانشناختی در مدیریت)
سلامت سازمانی به عنوان یکی از شاخص‌های اثربخشی سازمانی، به دوام و بقای سازمان در مسیر رشد و توسعه کمک می‌‌کند. زیربنای هرگونه حرکت به سوی رشد و توسعه، و تحول سازمانی، بهبود فرایند کار در سازمان‌ها، شناخت دقیق وضعیت موجود، تشخیص صحیح نقاط قوت و ضعف، سپس، طرح برنامه‌های سنجیده برای اصلاح کارها است. به‌طور مسلم، انتخاب سبک‌های مدیریت و رهبری مناسب می‌تواند در استقرار شاخص‌های سلامت تأثیری شایان توجه داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه سبک‌های رهبری و سلامت سازمانی با توجه ویژگی‌های سن، سابقه کاری و تحصیلات در شهرداری رشت است. ابزار پژوهش پرسشنامه بود که روایی آن توسط جمعی از متخصصان و صاحب‌نظران، و پایایی آن با محاسبه آلفای کرونباخ بررسی شد. جامعه آماری، مدیران و کارکنان شهرداری رشت بودند که از بین آن‌ها تعداد 331 کارمند و 105 مدیر براساس جدول مورگان به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد رابطه مثبت و معنادار بین سبک‌های آمرانه، مشورتی و مشارکتی با سلامت سازمانی وجود دارد، و رابطه سبک رهبری خیرخواهانه با سلامت سازمانی معنادار نیست.