بررسی اثر اکسین، ساکارز و تغذیه بر الگوی تناوب باردهی نارنگی انشو (Citrus unshiu) (Pizhūhish/hā-yi tulīd-i giyāhī)
تناوب باردهی یکی از مهم‌ترین مشکلات در برخی ارقام مرکبات از جمله نارنگی انشو می‌باشد. درخت سال‌آور، در سال‌های متوالی محصول منظمی تولید نمی‌کند. کاهش کیفیت میوه در سال پرمحصول و کاهش حجم تولید در سال کم‌محصول، خسارت اقتصادی به تولیدکننده وارد می‌کند. به‌منظور بررسی امکان کاهش این ناهنجاری، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 5 تیمار شامل: 1- شاهد؛ 2- مصرف بهینه کودهای شیمیایی؛ 3- مصرف بهینه کودهای شیمیایی و محلول‌پاشی نفتالن استیک اسید؛ 4- مصرف بهینه کودهای شیمیایی و محلول‌پاشی دی‌کلروفنوکسی‌استیک اسید و 5- مصرف بهینه کودهای شیمیایی و محلول‌پاشی ساکارز هر یک با 4 تکرار در 4 سال متوالی با درختان بالغ نارنگی انشو انجام شد. درختان شاهد بیش‌ترین رفتار تناوب‌ باردهی را طی چهار سال نشان دادند به‌طوری‌که به‌ترتیب یک سال "آور"، دو سال متوالی "نیاور" و یک سال‌آور داشتند در مقابل، چهار تیمار دیگر، تعداد سال‌های کم‌محصول را طی چهار سال، به یک سال کاهش دادند. تیمار 2 بیش‌ترین عملکرد سال کم‌محصول و کم‌ترین عملکرد سال پرمحصول را به خود اختصاص داد. کوچک‌ترین و کم‌وزن‌ترین میوه در سال‌های اول، دوم و چهارم متعلق به تیمار شاهد بود. مجموع عملکرد درختان در مدت 4 سال، در بین 5 تیمار، در تیمار شاهد حداقل بود. به‌طورکلی تیمار 2 با کاهش عملکرد در سال پر‌محصول، افزایش عملکرد در سال کم‌محصول و کاهش تعداد سال‌های کم‌محصول نسبت به شاهد و تیمارهای 3، 4 و 5 با کاهش تعداد سال‌های کم‌محصول و افزایش اندازه میوه در سال‌های پرمحصول، سبب تعدیل سیکل سال‌آوری، افزایش عملکرد کل طی سال‌های متوالی، کاهش میوه‌های ضایعاتی و بهبود بازارپسندی نارنگی سال‌آور انشو گردیده‌اند.