„Ciałość”. Podmiotowość i ciało w perspektywie dyskursu maladycznego - Monika Ładoń (Postscriptum Polonistyczne)
Artykuł dotyczy rzadko interpretowanej autopatografii Katarzyny Kaczyńskiej-Piwko mówiącej o życiu z chorobą przewlekłą (wrodzoną łamliwością kości). Punktem wyjścia jest tytułowy neologizm – „ciałość” – który pozwala zapytać o skrzyżowanie trzech elementów: ciała, ości (jako znaku choroby) oraz całości (podmiotu i ciała). Dzięki temu tekst Kaczyńskiej-Piwko staje się literacką ilustracją filozoficznych pytań: czy mamy ciało? czy jesteśmy ciałem? Metodologiczne ramy lektury stanowi dyskurs maladyczny, stawiający w centrum jednostkowe doświadczenie choroby, a dzięki niemu wyostrzający znaczenie ciała. Wybrane do interpretacji wątki dotyczą głównie bólu, rozumianego zgodnie z teorią Elaine Scarry, oraz związku ciała i pisma (pisania ciałem) z odniesieniami do filozofii Jeana-Luca Nancy’ego. Wywód ma na celu przedstawienie dynamicznej relacji między podmiotem chorującym a ciałem, która prowadzi do przekroczenia kartezjańskiego podziału na rzecz uchwycenia jedności myśli i ciała. Autorka śledzi kształtowanie się intymnych związków podmiotu z ciałem: od buntu, przez wsłuchiwanie się w jego mowę, przez czułość, aż do akceptacji. Ciało staje się pierwszoplanowym bohaterem opowieści, burząc naturalną hierarchiczność relacji z podmiotem. Artykuł stanowi propozycję zastosowania eklektycznego dyskursu maladycznego w badaniach polonistycznych i literaturoznawczych.