بلاغت نام‌گزینی در رمان «سووشون» بر اساس الگوی بازنمایی کنشگران اجتماعی ون‌لیوون (نام‌دهی و طبقه‌بندی) - ناهید اشرفی; ابراهیم رنجبر; سید احمد پارسا (مطالعات زبانی و بلاغی)
الگوی بازنمایی کنشگران اجتماعی ون‌لیوون در چارچوب تحلیل گفتمان انتقادی، با بررسی کارکردهای تقابلی در گزینش‌های زبانی، لایه‌های پنهان معناسازی را نشان می‌دهد. در این پژوهش با به‌کارگیری روش توصیفی- تحلیلی، ساختار گفتمانی رمان «سووشون» سیمین دانشور (1300- 1390) را بر مبنای چگونگی گزینش نام‌ها و شیوۀ طبقه‌بندی کنشگران در الگوی ون‌لیوون بررسی کرده‌ایم. هدف این پژوهش نشان‌دادن اهمیت کاربردهای زبانی در تحلیل گفتمان اثر و میزان تأثیرپذیری نویسنده از عناصر گفتمانی چون قدرت، ایدئولوژی و سیاست در بازنمایی کنشگران اجتماعی است. دانشور در سووشون مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی عصر خود را با زبانی نمادین بازگو کرده‌ است. وی همچنین با انتخاب نام‌های نمادین و استفاده از جلوه‌های مختلف آن، تحوّلات فردی و اجتماعی را به‌ویژه در زنان به تصویر کشیده‌ است. یافته‌ها نشان می‌دهند که نام‌دهی و طبقه‌بندی‌ و زیرمجموعه‌های آن‏ها به‌ویژه نام‌دهی غیررسمی، در سووشون کاربرد بیشتری دارد‌ و نحوۀ استفاده از نام‌ها و طبقات اجتماعی منطبق با دیدگاه و اهداف نویسنده و متأثر از مؤلّفه‌های قدرت، ایدئولوژی و سیاست است. نویسنده از سویی با انتخاب نام‌های نمادین ایرانی و اسلامی، پیوند میان اندیشه‌های ایرانی و اسلامی را ناگسستنی جلوه می‏دهد و از سوی دیگر، کشمکش‌های مربوط به گذر ایران از سنّت به مدرنیته و تحوّل معیارهای اجتماعی و فردی را به نمایش می‏گذارد. علاوه بر این، با استفاده از مؤلّفه‌های گفتمانی، نقش اجتماعی جدیدی را برای زنان ایرانی طرح می‌‌کند تا اهمیت نقش آنان را در تحوّلات اجتماعی تبیین کند.