Opis gęsty – antropologia i film - Patrycja Włodek (Kwartalnik Filmowy)
Zgodnie z opinią recenzentki, książka Sławomira Sikory Film i paradoksy wizualności. Praktykowanie antropologii (2012) przybliża zagadnienia antropologii wizualnej jeszcze niezbyt szeroko opisanej w Polsce. Sikora omawia zarówno historię filmów antropologicznych (od ich zarania w 1895 r.), teorię i rozwój samej antropologii i jej wizualnej odmiany, ale również odwołuje się do kina dokumentalnego, przywołując jednocześnie kolejne definicje dziedziny oraz – na przykładach analiz filmowych – narzędzia i metody badań antropologicznych. Sławomir Sikora podkreśla zarówno interdyscyplinarny potencjał antropologii, jak i jej akademicką samozwrotność. Celem książki zdaje się zarówno historyczne i definicyjne zakotwiczenie dziedziny (nawet jeśli ową definicją okazuje się właśnie brak definicji, a raczej procesualność, migotliwość i stała zmienność), upomnienie się o jej równorzędną rolę w obszarze nauki, jak i przybliżenie najważniejszych filmowych dokonań antropologii wizualnej.