MUSTAFA ŞEKİP TUNÇ'TA PLÜRALİZM VE ŞAHSİYETÇİLİK - Levent Bayraktar (Felsefe Dünyası)
Mustafa Şekip Tunç’un düşünce sistematiğinde felsefe, psikolojive pedagoji ilişki ve etkileşim halindedir. Çünkü düşüncesinin merkezindeinsan gerçeği bulunmaktadır. Bu yüzden psikolojik denilebilecek bir felsefesive felsefi denilebilecek bir psikoloji ve pedagoji görüşüne sahiptir.Ona göre varlık, çoklu bir yapı içerisinde kendisini açar. H. Bergson veW. James’den ilham alarak varlığı, plüralist bir tarzda ele alır. Böylecemaddi ve fizik gerçekliği inkâr etmeden ama bütün gerçekliği de bunlaraindirgemeden madde, hayat ve mana katmanlarını birlikte ve dayanışmaiçerisinde ele alır. Varlığa bütünlüklü bir bakışla yönelmesi, onun bilgisisöz konusu olduğunda da aynı tavrı sürdürmeyi gerekli kılmıştır. Bununsonucu olarak epistemoloji alanında da indirgemeciliğe sapmadan, varlıkkatmanları ile insanın bilme yetileri arasında karşılıklı ilişkiler kurarak,madde ve fizik gerçekliğin bilgisini akıl ve zekâdan, hayat ve mananın bilgisiniise içgüdü ve sezgiden elde etmek yolunu seçmiştir. Varlık ve bilgialanlarında sergilenen plüralist tavır alışın yansımaları pedagoji alanındada görülür. Ona göre insan tek tip olmadığı gibi toplumun ihtiyaç duyduğuinsan da tek tip değildir. Öyleyse eğitim yoluyla yetiştirilmesi düşünüleninsan da tek tip olamaz ve olmamalıdır. Çalışmamızda Mustafa ŞekipTunç’un Cumhuriyet dönemi Türk düşüncesindeki öncü ve özgün yanlarıvurgulanarak onun plüralist felsefesinin varlık, bilgi, değer ve eğitim alanlarındakiyansımalarının izi sürülmeye çalışılmaktadır.