رفتارشناسی فضایی – زمانی فعالیت مجدد زمین‌لغزش قدیمی روستای حسین‌آباد کالپوش - مهدیه غیور بلورفروشان; سید رضا حسین زاده; غلامرضا لشکری پور; مسعود مینائی; حکیمه مربی هروی (جغرافیا و مخاطرات محیطی)
لغزشهای قدیمی یکی از عوامل شکست دامنهها و وقوع لغزشهای جدید در جهان هستند که با فعالیت مجدد خود، تهدید بزرگی را برای زندگی بشر، زیرساختها و سازههای مسکونی در مناطق شهری و روستایی به وجود میآورند. در این پژوهش، فعالیت لغزش قدیمی روستای حسین‌آباد در شمال استان سمنان، با استفاده از تصاویر سنتینل 1 و تکنیک تداخل سنجی راداری PSI در بازه زمانی 2018-2020 ارزیابی شد. سپس با استفاده از مشاهدات میدانی، ارزیابی آسیب‌پذیری ساختمانها (BVA) و ارتباط مکانی آسیب آن‌ها با ژئومورفولوژی لغزش، رفتار فضایی- زمانی فعالیت لغزش قدیمی، مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تکنیک PSI نشان میدهد میانگین نرخ جابهجایی به ترتیب در مدار صعودی و نزولی 19-12- و 16-22- میلی‌متر در سال است. این لغزش در تابستان حرکت خود را آغاز نموده و در دوره پربارش باران با 35- میلی‌متر بیشترین نشست را در بدنه اصلی و پای لغزش تجربه کرده است. مشاهدات الگوی ترک و ارزیابی آسیب‌پذیری ساختمانها نیز نتایج تداخل سنجی راداری را تأیید مینماید. بیش از 70 درصد ساختمانها به دلیل بالاآمدگی و نشست خاک در بدنه اصلی و پای لغزش تخریب شدهاند. همچنین در پنجه لغزش و مرزهای جانبی خسارت کمتری به ساختمانها وارد شده است. این امر نشان از افزایش تغییرات در داخل توده اصلی لغزش قدیمی و حرکت مجدد آن به‌صورت لغزش چرخشی در دوره پربارش سال 2019 دارد.