Temporomandibular eklem disfonksiyonlu bir grup hastada klinik bulguları - Gamze Ulay; Filiz Namdar Pekiner (Selcuk Dental Journal)
Amaç: Temporomandibular eklem disfonksiyonu (TMED); temporomandibular eklemi (TME) ve eklemle ilişkili destek yapıları etkileyen kas-iskelet sistemi rahatsızlığıdır. Bu çalışmanın amacı TMED’li bir grup hastada klinik bulguların değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler TME ile ilgili şikâyeti nedeniyle Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi kliniğine başvuran 100 hastanın klinik muayenesi ‘Tanı Kriterleri/ Temporomandibular Eklem Disfonksiyonu (TK/ TMED) (International RDC- TMD Consortium) protokolü ile yapılmıştır. Hastaların demografik bilgileri, anamnez ve klinik muayene bulguları değerlendirilmiştir. Bulgular 20-64 yaş aralığındaki % 83’ü kadın, % 17’si erkek olan hastaların yaş ortalaması 35,1± 11,3’tür. En sık saptanan şikayet hastaların 88’inde ‘ağrı’, 63’ünde ‘yemek yiyememe’, 67’sinde ‘ağız açmada zorluk’, 54’ünde ‘diş sıkma’ ve 19’unda ‘eklemden ses gelmesi’ dir. Hastaların % 64’ü tekrarlayan ağrı, % 22’si sürekli ağrı varlığını belirtirken %14’ünde ağrı olmadığı saptanmıştır. Ağız açma esnasında % 23 hastada düzeltilmiş deviasyon, % 32 hastada sol tarafta sonlanan deviasyon, % 14 hastada sağ tarafta sonlanan deviasyon bulgulanmıştır. Hastaların 57’sinde miyalji, 35’inde sağ artralji, 38’inde sol artralji, 29’unda TMED’e bağlı baş ağrısı tespit edilmiştir. Sonuç TMED’in tanısında diş hekimlerine önemli sorumluluk düşmektedir. TMED riski taşıyan bireylere rutin TME muayenesi yapılmalıdır. ANAHTAR KELİMELER