BADIIY MATNDA UCHRAYDIGAN G‘AYRIODATIY BIRIKMALARNING LINGVOPOETIK XUSUSIYATLARI - Munira Akbarova (Comparative Turkish Dialects and Literatures)
Maqolaning muqaddimasida adabiy asar va til o‘rtasidagi munosabatga alohida urg‘u beriladi. Adabiy asarni oddiy matndan ajratib turuvchi eng muhim xususiyat uning badiiy tilidir. Adabiyot so‘z san’atidir. Adabiy asar ham barcha matnlar kabi so‘zlardan iborat bo‘ladi, lekin adabiy asarni tashkil etuvchi so‘zlar shoir yoki muallifning badiiy va estetik tushunchasini aks ettirish uchun birlashtiriladi va shu tariqa adabiy asar boshqa matnlardan ajratiladi. Har bir adabiy asar ma’lum darajada o‘zi yozilgan “til”ning estetik darajasini aks ettiradi. Badiiy matnning ma’no teranligi, badiiy saviyasi va estetik darajasi undagi g‘ayrioddiy ma’no birlashmalari va so‘z turkumlarining tez tezligi bilan bir oz bog‘liq. Muallifning badiiy matnda noodatiy semantik assotsiatsiyalar va so‘z turkumlaridan foydalanishi matnni o‘quvchiga yanada jozibador qiladi. Shu bilan birga, kitobxonning tasavvur doirasini kengaytiradi, dunyoqarashini ochadi, o‘quvchini faollashtiradi. Chunki muallif hamma ishlatadigan so‘zlarni ishlatib, nima demoqchi ekanligini aniq aytmagan; noan'anaviy ifodalar orqasida yashiringan. Uni ochish o‘quvchining o‘ziga bog‘liq. Bunday asarni o'qigan odamning ongi butun o'qish davomida doimiy ishlamog'i kerak.Maqolaning davomida 20-asr oʻzbek adabiyoti namoyandalari boʻlgan Said Ahmad, Tohir Malik, Oʻtkir Hoshimovlar ijodidan noodatiy maʼno birlashmalari va soʻz turkumlariga misollar keltirilib, izohlanadi.