تاثیر سطوح مختلف پکتین حاصل از تفاله سیب درختی (Malus pumila) بر شاخص‌های خون‌شناسی و بیوشیمیایی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) - سید حسین حسینی فر; مهدی سلطانی; قاسم رشیدیان; حامد غفاری فارسانی; محمد امین جحازی; هین ون دوآن; ایهاب الهارون; مارینا پائولوچی (مجله بهره‌برداری و پرورش آبزیان)
در این تحقیق تاثیر پکتین حاصل از تفاله سیب درختی (Malus pumila) روی شاخص‌های خون‌شناسی و بیوشیمیایی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی 300 قطعه ماهی قزل‌آلا با میانگین وزنی 007/0±56/3 گرم با جیره‌های غذایی به ترتیب حاوی 5/0، 1 و 2 درصد پکتین در کیلوگرم جیره و گروه شاهد با جیره فاقد پکتین به مدت 6 هفته تغذیه شدند. در پایان دوره، شاخص‌های خون‌شناسی و بیوشیمیایی بر اساس فرمول‌های استاندارد محاسبه و ارزیابی انجام گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده از شاخص‌های خون‌شناسی‌، تیمار تغذیه شده با 5/0 و 1 درصد پکتین دارای بیشترین میزان هماتوکریت، هموگلوبین و گلبول سفید بوده و اختلاف معنی‌داری با تیمار شاهد نشان دادند (05/0p <). در سایر شاخص‌های خونی (گلبول‌های قرمز، MCV و MCH) اختلاف معنی‌داری بین تیمارهای آزمایشی و گروه شاهد مشاهده نشد (05/0< p). تغذیه ماهیان با جیره حاوی پکتین بطور معنی‌داری سبب افزایش شاخص آلبومین و کاهش شاخص‌های کلسترول، گلوکز و کورتیزول شد (05/0p <). در سایر شاخص‌های بیوشیمیایی خون (پروتئین کل، گلوبولین و تری‌گلیسیرید) اختلاف معنی‌داری بین سطوح مختلف پکتین و گروه کنترل مشاهده نشد (05/0< p). بنابراین می‌توان اینگونه نتیجه گرفت که استفاده از پکتین در جیره غذایی ماهی قزل‌آلای رنگین کمان منجر به بهبود برخی از فاکتورهای خون‌شناسی و بیوشیمیایی می‌شود.