مواد مورد مصرف در آستری و پوشش‌های چوب و انواع روش‌های میکروسکوپی جهت ارزیابی آن‌ها - بهنام غلامپور; هادی غلامیان (مطالعات در دنیای رنگ)
پوشش‌‌های سطحی از سازه‌‌های چوبی در برابر هوازدگی و سایر عوامل پوسیدگی نظیر جذب رطوبت و تخریب میکروبی محافظت می‌‌کنند. میزان کارایی و بهره‌‌وری پوشش‌‌ها به عوامل زیادی از جمله اتصال مناسب‌‌ پوشش‌‌های اعمال‌‌شده به چوب بستگی دارد. چسبندگی پوشش به چوب مستلزم ایجاد پیوندهای شیمیایی و فیزیکی بین پوشش و بافت‌‌های چوبی می‌‌باشد. امروزه اهمیت روز افزون رعایت الزامات بهداشتی، ایمنی و زیست‌محیطی در تولید صنعتی، تولیدکنندگان را موظف به تهیه پوشش‌‌های سبز مانند پوشش‌‌های پایه آب، پوشش‌‌های پودری، پوشش‌‌های با غلظت‌‌ بالای ماده خشک و پوشش‌‌های مقاوم در برابر تابش نموده که دلیل آن کاهش انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) می‌‌باشد. در پوشش‌‌های نوین برای بهبود خواص پوشش نهایی چوب از فناوری نانو (نانوذرات دی اکسید سیلیکا، دی اکسید تیتانیم و سایر ترکیبات مانند اکسید روی و یون نقره) برای تولید پوشش‌‌های سطحی چوب استفاده می‌‌شود. استفاده از پوشش‌‌های نوین، نیازمند آشنایی با مواد و روش‌‌های کاربردی خاص نظیر سل‌‌-ژل، پلاسما و پوشش‌‌های پودری با پرتو زیر قرمز می‌‌باشد. پوشش‌‌های نوین چوب دارای ویژگی‌‌هایی می‌‌باشند که با مواد و روش‌‌های پوشش‌‌دهی رایج و قدیمی نمی‌‌توان به کیفیت‌‌ خوب و ایده‌‌آل دست یافت، بنابراین شناخت مواد و روش‌‌های پوشش‌‌دهی در دنیای امروزی بسیار حائز اهمیت می‌‌باشد. همچنین این بررسی بر پیشرفت‌‌های انجام‌‌شده به منظور درک جوانب فیزیکی سطح تماس با استفاده از بررسی سطح مشترک چوب و پوشش با استفاده از روش‌های تصویربرداری با وضوح بالا، از جمله میکروسکوپ هم‌‌کانونی (CLSM)، تصویربرداری میکروسکوپ الکترون روبشی و هماهنگی و ارتباط بررسی‌‌های میکروسکوپی نوری با استفاده از میکروسکوپ هم‌‌کانونی و میکروسکوپ الکترونی روبشی خواهد بود.