بررسی تبعیض ایزوتوپ‌های کربن (13C و 12C) برای برآورد تنش رطوبتی ذرت (Pizhūhish/hā-yi tulīd-i giyāhī)
تنش رطوبتی موجب بسته شدن روزنه‌های برگ گیاه و کاهش جذب کربن می‌گردد و این عمل باعث کاهش عملکرد در کشاورزی دیم می‌شود. نسبت کربن 13 (13C) به کربن 12 (12C) اتمسفر که توسط گیاه جذب می‌شود به‌مدت زمان باز بودن روزنه‌های گیاه که به نوبه خود به‌میزان تنش رطوبتی بستگی دارد، وابسته می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی تبعیض ایزوتوپ‌های کربن (13C و 12C) برای برآورد تنش رطوبتی ذرت می‌باشد. مزرعه محل آزمایش در اراضی کالج امپریال در منطقه وای از استان کنت، انگلستان، بود. نتایج نشان داد تبعیض ایزوتوپ‌های 13C و 12C اختلاف معنی‌داری بین تیمارها ندارد اما تنها اثر زمان معنی‌دار بود (001/0P=) به‌طوری‌که افزایش دلتا با گذشت زمان، افزایش جذب دی‌اکسید‌کربن با افزایش سن گیاه را نشان داده اگرچه افزایش عملکرد در تیمارهای 100 تن در هکتار مالچ و 50 تن در هکتار کمپوست مخلوط ممکن است به درصد پوشش بیشتر آنها نسبت به شاهد مربوط باشد ولی میزان عملکرد بالا در تیمار 50 تن در هکتار مالچ با درصد پوشش مشابه با تیمارهای شاهد و نیترات آمونیوم به جذب بیشتر دی‌اکسیدکربن مربوط است و مقادیر دلتا در تیمار 50 تن در هکتار با تیمارهای شاهد و نیترات آمونیوم متفاوت نیست. بین تبادل روزنه‌ای و رطوبت موجود در خاک و گیاه رابطه‌ای مستقیمی برقرار است و از آنجایی‌که تبادل روزنه‌ای محدودیتی در جذب کربن برای برای تیمار 50 تن در هکتار مالچ سطحی ایجاد نکرد، بنابراین این امر نشان می‌دهد عوامل دیگری غیر از هدایت آبی روزنه‌ها و آب قابل استفاده گیاه، جذب کربن و رشد گیاه را محدود می‌نمایند. بنابراین، افزایش عملکرد ذرت با کاربرد کمپوست به‌دلیل افزایش ذخیره آب خاک با این تیمار نبود بلکه دیگر عوامل تغذیه باید در نظر گرفته شوند.