Podmiotowość człowieka w okresie prenatalnym - Tadeusz Biesaga (Studia Ecologiae et Bioethicae)
W artykule odrzucono różne próby zanegowania podmiotowości embrionu ludzkiego, sformułowane m.in. w polskiej debacie „Komórki macierzyste - życie za życie?” zorganizowanej przez Ministerstwo Nauki i Informatyzacji w 2003 i 2004 r. Autora staje na stanowisku, że propozycja traktowania embrionu ludzkiego jako zmarłego dawcy narządów jest błędna zarówno w dziedzinie embriologii, jak i antropologii filozoficznej. Błędem jest także kwestionowanie podmiotowości embrionu ludzkiego za pomocą różnych kryteriów wzrostu (rozwinięty układ nerwowy, mózg, świadomość, udział w życiu społeczeństwa i dbanie o własne interesy). Kryteria te bowiem nie definiują człowieczeństwa, lecz opisują człowieka w różnych fazach wyrażania jego ludzkiej natury. Dlatego nie do przyjęcia jest uzależnienie prawa do życia od stopnia i poziomu urzeczywistnienia się człowieczeństwa. Ponadto nie można usprawiedliwić pozbawienia podmiotowości ludzkiego embrionu postępem medycyny i tak zwanym dobrem ludzkości. Przyspieszenie postępu nie może odbywać się kosztem życia jakiejś grupy ludzi.