Inspiracje plastyczne we wczesnej twórczości Zhanga Yimou - Alicja Helman (Kwartalnik Filmowy)
Przyzwyczajeni jesteśmy do tego, że artysta będący przedstawicielem danej kultury i spadkobiercą jej tradycji, sięga w swej twórczości filmowej do wzorów rodzimego malarstwa i symboliki wizualnej z kręgu otaczającej go ikonosfery. Problem pojawia się jednak, gdy weźmiemy pod uwagę sztukę z innego kręgu kulturowego niż ten, który określamy w skrócie mianem zachodniego i w którym wyrosła sztuka filmowa. Helman analizuje pisze o niekompatybilności chińskiego systemu reprezentacji charakterystycznego dla sztuk plastycznych od tysiącleci, i tego, który sztuka filmowa jako taka odziedziczyła po systemie przedstawienia zapoczątkowanym w okresie Renesansu. Podstawowy system reprezentacji i jego konwencje dyktowałby inny sposób "patrzenia" kamery. Autorka przywołuje reguły rządzące malarstwem (zwłaszcza pejzażowym) i związane z myślą taoistyczną i konfucjańską, po czym przechodzi do rozważań nad możliwością przełożenia zasad malarstwa chińskiego na sztukę filmową. Materiałem badawczym jest dla niej wczesna twórczość i styl obrazowania Zhanga Yimou - z jednej strony wyraźnie zanurzone w tradycji chińskiej, z drugiej zaś niezwykle indywidualne i niepoddające się prostej klasyfikacji.