Retrospektywna kompleksowa ocena efektów leczenia dzieci z somatotropinową niedoczynnością przysadki - Lidia Kostecka; Renata Wąsikowa (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Najczęstszą przyczyną niskorosłości pochodzenia hormonalnego jest niedobór hormonu wzrostu, spowodowany niedoczynnością przedniego płata przysadki mózgowej (SNP). Założeniem pracy była retrospektywna analiza wyników badań dzieci z SNP leczonych syntetycznym hormonem wzrostu (rhGH), zaś jej celem – ocena tempa wzrastania w zależności od stosowanej dawki i okresu rozwojowego pacjentów. Poza tym analizowano wpływ wskaźnika względnej masy ciała BMI i stopnia niedoboru hormonu wzrostu na efekt leczenia rekombinowanym hormonem wzrostu. Analizie poddano także dojrzałość wieku szkieletowego w procesie terapii rhGH. W badaniach statystycznych oceniano wpływ poszczególnych parametrów na tempo wzrostu badanych pacjentów za pomocą jedno- lub wieloczynnikowej analizy wariancji MANOVA. W wyniku przeprowadzonych analiz stwierdzono, że tempo wzrastania było największe u dzieci leczonych najwyższymi dawkami hormonu wzrostu. Nie stwierdzono zależności między stopniem niedoboru hormonu wzrostu a tempem wzrastania w trakcie terapii rhGH. Nie stwierdzono również różnic w tempie wzrastania w zależności od wskaźnika masy ciała (BMI). Wiek szkieletowy po 3 latach leczenia hormonem wzrostu nie osiągnął u badanych dzieci wieku kalendarzowego. Porównując efekty terapeutyczne u dzieci w różnych fazach dojrzewania płciowego wykazano, że najlepsze tempo wzrostu uzyskano u pacjentów, u których leczenie rozpoczęto przed 6 r.ż., stąd zaleca się rozpoczynanie terapii jak najwcześniej. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono także, że dzieci leczone dotychczas stosowanymi dawkami hormonu wzrostu nie osiągają wzrostu prognozowanego, dlatego konieczne wydaje się stosowanie dalszej optymalizacji leczenia SNP wyższymi dawkami rhGH.